ะหนึ่งในครั้งเหล่านี้คือเมื่อเขาใช้เวลากับโลแกน เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่คนอื่นๆ ดูเหมือนจะปฏิบัติต่อปีเตอร์คนใหม่แตกต่างจากโลแกน
เขารู้สึกเหมือนโลแกนไม่สนใจว่าเขาเป็นอะไร และไม่เคยรู้สึกแปลกกับวิธีที่ปีเตอร์คนใหม่แสดงออก ในขณะที่อยู่กับคนอื่นๆ เขาสามารถรู้สึกได้เสมอว่าพวกเขารู้สึกแตกต่าง เหมือนกับว่าปีเตอร์ที่พวกเขากำลังคุยด้วยไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป
มันทำให้ปีเตอร์เจ็บปวดภายในใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขารู้ว่าเขายังคงเป็นคนเดิม หนึ่งในคนที่เขารู้สึกได้ว่ารู้สึกแบบนี้คือควินน์ คนที่เขาถือว่าสนิทสนม เขาสามารถเห็นได้ทุกครั้งที่ควินน์มองมาที่เขา มันแตกต่างจากวิธีที่เขามองปีเตอร์ก่อนหน้านี้
มันไม่ใช่วิธีที่แย่ แต่มันเป็นวิธีที่เต็มไปด้วยความเศร้า
‘ฉันจะไม่มีวันดีพอเลยเหรอ?’ ปีเตอร์คิด เขาไม่ดีพอในตอนนั้น และเขาก็ไม่ดีพอในตอนนี้
คนเดียวที่เขาดีพอด้วยคือโลแกน และแม้แต่ตอนนี้โลแกนก็พยายามช่วยเขาหลายครั้ง ถ้ามีคนหนึ่งที่เขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้กินหรือทำร้าย คนนั้นก็คือโลแกน
ชั่วขณะหนึ่ง ปีเตอร์สามารถต่อสู้กับความหิวของเขาได้ แต่สิ่งตอบแทนคือเขาสามารถรู้สึกถึงความเจ็บปวดทั้งหมดในร่างกายของเขา ขณะที่เขามองขึ้นไปยังที่ที่โลแกนเคยอยู่ก่อนหน้านี้ เขาก็เห็นว่าโลแกนวิ่งหนีไปแล้ว
“ดี… นายฟังแล้ว…” ปีเตอร์กล่าว ครั้งนี้เขาไม่เจ็บปวด การเห็นโลแกนวิ่งหนีไปเพื่อช่วยตัวเอง เขาก็ทำมากพอแล้ว
ความเจ็บปวดยังค