่มผมทอง?” เซียพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดดูเหมือนจะไม่พอใจกับการปรากฏตัวของวอร์เดน
“เลย์ลาอยู่ไหมครับ?” วอร์เดนถาม
“คุณเป็นแฟนเธอเหรอคะ?” เซียพูดพลางกวาดสายตามองวอร์เดนตั้งแต่หัวจรดเท้า“ฉันเดาว่าพวกคุณคงทะเลาะกัน หรืออะไรสักอย่างดูจากท่าทางของเธอตั้งแต่เมื่อวานหรืออาจจะเป็นเพราะเธอรู้ว่าเพื่อนสนิทของเธอเป็นผู้ก่อการร้ายแต่เธอไม่อยู่ที่นี่หรอกค่ะ”
นี่คือคำอธิบายที่โรงเรียนให้ไว้ว่ามีนักเรียนแปดคนถูกพบว่ามีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มที่เรียกว่าเพียวและถูกนำตัวไปที่ดันเจี้ยนเพื่อเป็นการลงโทษ
“เธอไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย” วอร์เดนพึมพำเขาไม่รู้ว่าทำไม แต่การได้ยินชื่อเอรินถูกพูดถึงในทางไม่ดีแบบนั้นโดยคนแปลกหน้าที่ไม่รู้ความจริงทั้งหมด ทำให้เขาหงุดหงิดจริงๆ
“ช่างเถอะค่ะคุณ ดูนะ ถ้าคุณอยากเจอเลย์ลาเธอมักจะอยู่ที่หลังอาคาร นั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่เอรินกับเธอมักจะไปที่นั่นด้วยกัน”
ด้วยข้อมูลชิ้นนั้น วอร์เดนก็จากไปโดยไม่พูดอะไรอีกโดยปกติแล้ว เขาจะสุภาพกว่านี้เล็กน้อยแต่บางอย่างเกี่ยวกับเซียทำให้เขารู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย
“โอ้ พ่อหนุ่มหล่อ!” เซียตะโกน“ถ้าคุณกับเลย์ลาไม่ได้เป็นอะไรกันก็แวะมาที่ห้องฉันได้ทุกเมื่อนะคะ” เธอกล่าวพลางขยิบตาให้เขาขณะปิดประตู
“แบบนี้แหละ สเปกฉันเลย” ราเทนพูด
“หุบปาก” วอร์เดนตอบขณะที่เขาเดินไปยังสถานที่ที่เซียบอก
ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว และความมืดก็ปกคลุมท้องฟ้าแม้ว่าจะยังไม่
