‘กระบี่วารีคลั่ง’ ทั้งแปดกระบวนท่าถูกสำแดงออกมาอย่างต่อเนื่อง พลิ้วไหวราวกับเมฆาเคลื่อนคล้อยและสายน้ำไหลรินมิมีติดขัด แม้พื้นฐานท่าร่างจะมิต่างจากที่นางฝึกฝน ทว่าในรายละเอียดปลีกย่อย เมิ่งฝานกลับปรับปรุงจนไร้ที่ติ
ที่สำคัญที่สุดคือ กระบี่ของเขานั้นรวดเร็วถึงขีดสุด!
กระบี่เล่มแล้วเล่มเล่ากระหน่ำแทงออกไปอย่างต่อเนื่องไร้ช่องว่างประหนึ่งพายุคลั่ง จนผู้ที่เฝ้ามองแทบจะสับสนมึนงงในวิถีกระบี่ที่ซ้อนทับกัน
หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกายเมิ่งฝานในยามนี้ได้แต่อ้าปากค้างด้วยความโกรธขึ้งที่มลายหายไป สิ้นสติไปกับภาพเบื้องหน้า ปากของนางอ้ากว้างจนแทบจะยัดไข่เป็ดเข้าไปได้ทั้งฟอง
เพียงชั่วอึดใจ เมิ่งฝานก็สะบัดกระบี่เก็บเข้าที่ ก่อนจะหันมาจ้องมองนางด้วยความเงียบงัน
“แม่นาง… เพลงกระบี่ชุดนี้ พอจะทำให้ท่านพึงใจได้บ้างหรือไม่?”
หญิงสาวต้องใช้เวลาอึดใจใหญ่กว่าจะดึงสติที่หลุดลอยให้กลับคืนมาได้ นางจ้องมองเมิ่งฝานด้วยความสับสนมึนงง ก่อนจะละล่ำละลักถามออกไป “ท่าน… ท่านเคยฝึกปรือ ‘กระบี่วารีคลั่ง’ มาก่อนใช่หรือไม่?”
