มคนอื่นๆ ให้ทันโดยเร็วที่สุด
“ดัลกิ เจ้าแน่ใจนะ?” วอร์เดนถาม
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่คนอื่นๆ จะทันได้ตอบเขา พวกเขาก็เห็นร่างสีดำบินอยู่บนท้องฟ้า มันกำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขา ลงจอดตรงกลางบ่อน้ำด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง มันพุ่งชนเครื่องจักรโลหะขนาดใหญ่ ทำให้มันแตกเป็นเสี่ยงๆ
ฝุ่นและทรายฟุ้งกระจายไปทั่ว บดบังจุดที่ดัลกิลงจอด เมื่อฝุ่นและสิ่งสกปรกที่ฟุ้งขึ้นเริ่มจางลง ดัลกิที่ยืนอยู่ตรงกลางซากปรักหักพังก็ปรากฏให้เห็น
“นี่มันขยะอะไรกัน” ดัลกิพูดขณะที่มันยกชิ้นส่วนโลหะที่หักออกมา “นี่ไม่ใช่ที่หลบภัย”
จากนั้น ดัลกิก็เงยหน้ามองผู้คนที่นำมันมาที่นี่ มันเห็นนักเรียนสี่คนยืนอยู่ตรงหน้ามัน
“พวกเจ้าควรบอกข้ามาเดี๋ยวนี้ว่าที่หลบภัยอยู่ที่ไหน” ดัลกิพูด พลางชี้ไปที่เศษโลหะข้างเลย์ล่า
“ฉ-ฉ-ฉันเหรอ?” เธอพูดตะกุกตะกัก “ม-ม-มัน-ม-มันอยู่ตรงน-น-นั้น” เธอชี้ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดติดอ่างขณะที่ตัวสั่นด้วยความกลัวต่อสิ่งมีชีวิตนั้น
“ขอบคุณ แต่ข้าเกรงว่าไม่มีใครรู้ว่าข้ามาที่นี่” จากนั้นมันก็ยืดชิ้นส่วนโลหะในมือให้ตรงด้วยกรงเล็บของมัน แล้วใช้ปลายนิ้วกรีดส่วนบนออกเพื่อสร้างหอกชั่วคราว
“ข้าต้องไม่ทำให้ภารกิจล้มเหลว” มันพูดขณะที่ขว้างหอกไปทางนักเรียน
วอร์เดนมาถึงหน้ากลุ่มทันทีและสร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้น
“ไม่! แค่นั้นไม่พอ!” เอรินพูดขณะที่ยังคงนอนอยู่บนพื้น จากนั้นเธอก็ยกมือขึ้นและช่วยวอร์เดนสร้างกำแพงอีกชั้นด้านหลัง ทำให
