้มันหนาที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยใช้พลังที่เหลืออยู่ทั้งหมด
หอกชั่วคราวพุ่งทะลุกำแพงน้ำแข็งชั้นแรก มันชะลอความเร็วลงเล็กน้อย แต่จากนั้นก็เริ่มเจาะทะลุและพุ่งชนกำแพงชั้นที่สอง
“ฉันต้องช่วย” เลย์ล่าคิดขณะที่เธอตั้งสมาธิ พยายามอย่างเต็มที่เพื่อชะลอการเคลื่อนที่ของหอก
ปีเตอร์ก็รีบวิ่งไปที่กำแพงน้ำแข็งเช่นกัน
“ปีเตอร์ เจ้ากำลังทำอะไร ระวัง!” วอร์เดนตะโกน
“ฉันก็ช่วยได้!” ปีเตอร์ตะโกนกลับไป ด้านหลังกำแพงน้ำแข็งชั้นที่สอง ปีเตอร์วางมือทั้งสองข้างลงบนพื้น และตรงจุดนั้น พื้นดินก็เริ่มยกตัวขึ้นอย่างช้าๆ จนในที่สุดก็สร้างเป็นกำแพงชั้นที่สาม หอกยังคงพุ่งทะลุกำแพงทั้งสามชั้นจนกระทั่งหัวหอกโผล่ทะลุกำแพงดินออกมา ในที่สุด หอกก็หยุดเคลื่อนที่
“โอ้! ดูเหมือนว่าพวกเจ้าชาวโลกจะเริ่มได้รับการฝึกฝนบ้างแล้วสินะ” ดัลกิพูด “บางทีเราอาจจะต้องเริ่มทำสงครามนี้อีกครั้งก่อนที่พวกเจ้าชาวโลกจะแข็งแกร่งขึ้นไปอีก”
“ซิล! เราต้องการความช่วยเหลือจากเจ้าเดี๋ยวนี้!” วอร์เดนพูด
“ถ้าเจ้าไม่ช่วย เราจะตายกันหมด”
“เจ้าบอกว่าจะพาข้าไปหาควินน์ ข้าไม่เห็นควินน์อยู่แถวนี้เลย! ทำไมเจ้าถึงโกหกข้า? เจ้ากำลังโกหกข้าเหมือนคนอื่นๆ ใช่ไหม?” ซิลถาม
“ช่างเด็กนั่นเถอะ!” ราเทนพูด “ให้ข้าจัดการ เราไม่มีเวลาแล้ว”
วอร์เดนออกจากเก้าอี้ทันทีและปล่อยให้ราเทนเข้าควบคุม
ดัลกิพุ่งเข้าใส่ และในขณะนั้น ราเทนวางมือทั้งสองข้างลงบนพื้น และเส้นทางน้ำแข็งก็ป
