กระบี่เล่มหนึ่งที่เมิ่งฝานมิได้เจาะจงเลือก กลับสั่นไหวและพุ่งทะยานออกมาจากชั้นวางเอง ก่อนจะร่อนลงมาปักตระหง่านอยู่ตรงหน้าเขาอย่างพอดิบพอดี
นี่มัน… กระบี่วิญญาณ!
มีเพียงศาสตราที่ก่อกำเนิดจิตวิญญาณแล้วเท่านั้น จึงจะสามารถเคลื่อนไหวได้ตามเจตจำนงของตนเอง!
สีหน้าของเมิ่งฝานแปรเปลี่ยนไปในทันที เขารู้ซึ้งแล้วว่าตนเองกำลังเผชิญกับคราวเคราะห์เข้าให้แล้ว จากการสดับฟังคำเตือนของศิษย์พี่หลัวก่อนหน้านี้ เขาตระหนักดีว่าหอศาสตราแห่งนี้เต็มไปด้วยอาถรรพ์อันตราย และบัดนี้ ภัยคุกคามนั้นก็ได้มาประชิดตัวเขาเข้าจนได้
ในเสี้ยววินาทีที่เมิ่งฝานเตรียมจะตะโกนขอความช่วยเหลือจากศิษย์พี่หลัว เขาก็ต้องชะงักงันเมื่อพบว่าทัศนียภาพรอบกายพลันบิดเบี้ยวและเลือนหายไป ท้องพระโรงของหอศาสตรามลายสิ้น กลับกลายเป็นพื้นที่มืดมิดเวิ้งว้างไร้ก้นบึ้งที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด
นิมิตลวงตาหรือ?
