บทที่ 5 หมู่บ้านคุ้มมังกร และการสืบทอดของเทพจักรพรรดิ
เพียงชั่วพริบตาที่ฝ่ามือสัมผัสลงบนตัวกระบี่ ข้อมูลอันเป็นความลับเร้นลับก็หลั่งไหลพรั่งพรูเข้าสู่ห้วงสำนึกของเมิ่งฝานทันที
[นามศาสตรา: หงชี่ (แดงพิสุทธิ์)]
[น้ำหนัก: หกชั่งเจ็ดตำลึง | ความยาวใบกระบี่: หนึ่งฉื่อ เก้าชุ่น เก้าเฟิน]
[วัสดุ: หลอมจากเหล็กเย็นเสวียนอิน แผดเผาด้วยอัคคีหยางบริสุทธิ์นานสิบวันสิบคืน ตีตราตรึงด้วยค้อนวายุสลาตันนับพันครั้ง… ท้ายที่สุดสังเวยด้วยวิญญาณพรหมจรรย์เพื่อเบิกเนตรพยัคฆ์ กระบี่จึงอุบัติขึ้นเป็นผลสำเร็จ!]
สังเวยวิญญาณหญิงสาวเพื่อบูชากระบี่งั้นหรือ?
เมื่อได้เห็นความเป็นมาของกระบี่หงชี่ คิ้วของเมิ่งฝานก็ขมวดมุ่นเข้าหากันทันที การปลิดชีพมนุษย์เพื่อสร้างศาสตราเช่นนี้ ช่างเป็นวิถีที่อำมหิตผิดมนุษย์และไร้ซึ่งมโนธรรมเกินทน!
ในใจของเขาเริ่มคาดคะเนอย่างลาง ๆ ว่า หญิงสาวชุดแดงที่เขาเพิ่งพานพบในนิมิตนั้น แท้จริงแล้วอาจเป็นวิญญาณที่ถูกสังเวยเล่มนี้เอง ไม่แปลกเลยที่ทั้งตัวนางและกระบี่ต่างก็มีนามว่า ‘หงชี่’ เฉกเช่นเดียวกัน
“อนิจจา…” เมิ่งฝานทอดถอนใจด้วยความเวทนา
