เขาสะบัดชักกระบี่หงชี่ออกจากฝัก ทันใดนั้น กระแสพลังลึกลับสายหนึ่งก็แล่นเข้าสู่ร่างกาย พุ่งพล่านไปตามเส้นชีพจรอย่างรวดเร็วก่อนจะควบแน่นลงสู่จุดตันเถียน นี่นับเป็นครั้งที่สามแล้วที่เขาสัมผัสได้ถึงพลังพิศวงนี้จากการชักกระบี่ แม้จะยังไม่อาจระบุได้ว่าเป็นพลังชนิดใด แต่เขากลับรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่กำลังก่อตัวขึ้นภายในกายอย่างชัดเจน
ทว่าสิ่งที่น่าฉงนยิ่งกว่าคือ… กระบี่ที่ควรจะเต็มไปด้วยความอาฆาตเยี่ยงหงชี่ กลับไม่มีกลิ่นอายสังหารพุ่งเข้าจู่โจมทำร้ายเขาเหมือนกระบี่เล่มก่อน ๆ แม้แต่น้อย
เหตุการณ์นี้สร้างความประหลาดใจให้เมิ่งฝานมิน้อย หรือเป็นเพราะเมื่อครู่เขาได้ผูกสัมพันธ์กับดวงวิญญาณของ ‘หงชี่’ ไปแล้ว นางจึงไม่คิดจะคุกคามหรือสำแดงฤทธิ์เดชใส่เขาอีก?
แต่เรื่องนี้ก็นับว่ามีได้อย่างเสียอย่าง…
ยามที่ ‘กระบี่ขนนกขาว’ แผ่ซ่านกลิ่นอายสังหารเข้าจู่โจม พรสวรรค์ ‘วิถีกระบี่บรรลุเทพ’ จะถูกกระตุ้นให้ทำงานทันที โดยการแปรเปลี่ยนเจตจำนงสังหารเหล่านั้นให้กลายเป็นความทรงจำอันล้ำค่า จนทำให้เขาบรรลุทั้ง ‘เคล็ดกระบี่ขนนกเหิน’ และ ‘ท่าเท้าหงส์เหิน’ ได้ในพริบตา
