ทว่ายามนี้กระบี่หงชี่กลับสงบนิ่งไร้ซึ่งจิตสังหาร เมื่อไม่มีสิ่งกระตุ้นพรสวรรค์ [วิถีกระบี่บรรลุเทพ] ก็มิอาจทำงานได้ และเขาก็ย่อมไม่ได้รับผลประโยชน์จากการหยั่งรู้เคล็ดวิชาใด ๆ เพิ่มเติม
ถึงกระนั้น เมิ่งฝานก็หาได้ตีอกชกหัวเสียดายไม่ เพราะกระบี่หงชี่เล่มนี้คือศาสตราวิญญาณที่อาถรรพ์และน่าสะพรึงกลัวเกินไป ลำพังเพียงตบะบารมีของเขาในยามนี้ ก็ยังไม่แน่ใจนักว่า ‘วิถีกระบี่บรรลุเทพ’ จะต้านทานเจตจำนงสังหารอันเหี้ยมโหดของนางได้ไหวหรือไม่!
แม้พรสวรรค์นี้จะลึกล้ำเพียงใด แต่ตัวเขาก็ยังอ่อนแอเกินกว่าจะเสี่ยงกับขุมพลังที่ยังมิอาจควบคุมได้
เมิ่งฝานบรรจงวางกระบี่หงชี่คืนสู่ชั้นไม้ด้วยความระมัดระวัง ก่อนจะหันไปจัดการกับงานขัดกระบี่เล่มอื่น ๆ ต่อไป เขาตั้งใจมั่นว่าจะต้องขัดกระบี่ให้ครบทั้งยี่สิบเล่มตามเป้าหมายที่กำหนดไว้ให้เสร็จสิ้นเสียก่อน จึงจะค่อยไปพักผ่อน
สำหรับเขาแล้ว นี่หาใช่เพียงหน้าที่… แต่มันคือวิถีแห่งการขัดเกลาตนเอง!
