าง แต่จนถึงตอนนี้ระบบก็ไม่เคยทำให้เขาผิดหวัง
เมื่อวอร์เดนตื่นขึ้น เขาก็ทำตัวตามปกติเหมือนที่เคยทำต่อหน้าควินน์เสมอ
“เฮ้ นายหลับสบายดีไหม?” วอร์เดนถาม “เมื่อวานตอนฉันเข้ามา นายหลับเป็นตายเลย”
“อืม เมื่อวานฉันเหนื่อยมากหลังจากคลาสต่อสู้”
“ฉันได้ยินว่านายเกิดอุบัติเหตุ ทุกอย่างโอเคไหม?” วอร์เดนถาม
“อย่างที่นายเห็น ฉันฟื้นตัวเต็มที่แล้ว นายไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก”
“เฮ้ จริงๆ นะ ควินน์ ถ้านายโดนรังแกหรือบาดเจ็บ บอกฉันได้เลยนะ ฉันรู้ว่าเราบอกว่าจะไม่ช่วยกันเพื่อไม่ให้นักเรียนปีสองเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ฉันรับมือพวกเขาได้ ไม่ต้องห่วง”
ควินน์ยิ้มตอบวอร์เดน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเลย์ล่าถึงกังวลขนาดนั้น วอร์เดนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้คือวอร์เดนที่ควินน์ชอบ แน่นอนว่าเขาดูเหมือนจะมีปัญหาและอารมณ์เสียในบางครั้ง แต่ใครบ้างที่ไม่มี?
ไม่อยากทำลายบรรยากาศที่ดีระหว่างทั้งสองคน ควินน์จึงตัดสินใจว่าจะถามปีเตอร์เมื่อพวกเขาอยู่กันตามลำพังว่าเกิดอะไรขึ้น นอกจากนี้ ถ้าเขาถามวอร์เดน ก็มีโอกาสที่เขาจะได้มุมมองเดียวของเหตุการณ์
เมื่อปีเตอร์ตื่นขึ้น วอร์เดนก็ทักทายเขาด้วย แต่ปีเตอร์พูดตอบกลับมาเพียงไม่กี่คำ ตอนนี้แม้แต่ปีเตอร์ก็ยังทำตัวแปลกๆ ควินน์คิด
“ปีเตอร์ ทุกอย่างโอเคไหม?” ควินน์ถาม
“หือ อืม ฉันสบายดี” ปีเตอร์ตอบขณะที่เขากำลังแต่งตัวด้วยชุดเครื่องแบบใหม่ ดูเหม่อลอยเล็กน้อย
ทั้งสามคนก็เริ่มมุ่งหน้าไปที่โรงอาหาร แ
