บทที่ 1 พรสวรรค์เหนือหล้า ‘วิถีกระบี่บรรลุเทพ’
มหาพิภพเทียนหยวน ดินแดนภาคเหนือ สำนักกระบี่ซู่ซัน
“เมิ่งฝาน... ในการประเมินศิษย์รับใช้ครั้งนี้ เจ้าครองลำดับสุดท้าย ตามกฎเกณฑ์ของสำนัก ผู้ที่อยู่รั้งท้ายย่อมไร้วาสนาจะไปต่อ เจ้าจะถูกขับออกจากสำนักกระบี่ซู่ซันนับแต่บัดนี้เป็นต้นไป”
เมิ่งฝานจ้องมองผู้อาวุโสเบื้องหน้าด้วยแววตาตระหนกปนฉงน
เขาเพิ่งจะทะลุมิติมายังโลกใบนี้ได้มิทันข้ามสองวัน กลับต้องมาเผชิญชะตากรรมถูกขับออกจากสำนักเสียแล้วหรือ?
บทเริ่มต้นนี้… มันช่างไม่เป็นไปตามครรลองที่ควรจะเป็นเสียจริง!
หลังจากใช้เวลาชั่วครู่หลอมรวมจิตวิญญาณเข้ากับความทรงจำเดิมของร่างนี้ เมิ่งฝานจึงเอ่ยถามออกไปด้วยความข้องใจ “หวางจื๋อซื่อ… ข้าจำได้ว่าในการทดสอบที่ผ่านมา ข้ามิได้อยู่รั้งท้ายสุด ทว่าอยู่อันดับที่สองนับจากท้ายมิใช่หรือ?”
แม้การครองอันดับที่สองนับจากท้ายจะเป็นเรื่องน่าอดสู ทว่าตามกฎเกณฑ์โบราณ มีเพียงผู้ที่ครองอันดับสุดท้ายเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่จะถูกคัดออก