ควินน์เซถลาไปมาตรงที่ยืนอยู่ ไม่สามารถประมวลผลทุกอย่างได้ เขาไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่กำลังอ่านอยู่ตอนนี้ หลังจากเห็นข้อความสุดท้าย มีสิ่งเดียวที่ผุดขึ้นมาในหัวของเขา
“ฉันกลายเป็นแวมไพร์แล้วเหรอ?” เขาพึมพำกับตัวเอง
บนพื้น ไรลีย์เริ่มขยับตัว
ไม่ว่าเขาจะพยายามเพิกเฉยแค่ไหน ข้อความนี้ก็ทำให้มันชัดเจน ความจริงจ้องหน้าเขามานานพอแล้ว สัญญาณทั้งหมดอยู่ที่นั่นแล้ว หนังสือเกี่ยวกับแวมไพร์ที่ให้ค่าประสบการณ์แก่เขา การอ่อนแอลงเมื่อโดนแสงแดด ความหิวโหยตลอดเวลา การมองเห็นในเวลากลางคืนที่ชัดเจน และวิธีที่เลือดของเหยื่อคนแรกของเขายั่วยวนให้เขากินมัน
ควินน์ไม่แน่ใจว่าเขาจะทำตามที่ระบบต้องการได้หรือไม่ มีข้อผูกมัดทางศีลธรรมนี้ เศษเสี้ยวสุดท้ายของความเป็นมนุษย์ที่รั้งเขาไว้จากการกลายเป็นสัตว์ป่าอย่างสมบูรณ์
เขายืนมองลงไปที่ไรลีย์ซึ่งหมดสติอยู่บนพื้น นี่เป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบสำหรับเขาที่จะทำตามที่ระบบต้องการ
เขากลืนน้ำลายลงไปขณะที่น้ำลายเริ่มเต็มปาก มีบางอย่างดึงดูดเขาไปที่ร่างของไรลีย์ เขาสามารถได้กลิ่นเลือดของเหยื่อ ได้ยินเสียงหัวใจเต้น โดยไม่รู้ตัว เขาก้มลงไปหาไรลีย์และเห็นชีพจรเต้นผ่านลำคอ เลือดไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือด กลิ่นเลือดจากฟันที่บิ่นนั้นแรงและเย้ายวน
[ดื่มเลือดเหยื่อของคุณเพื่อดูดซับแต้มสถานะ]
มีคำถามมากมายในใจของควินน์ คำถามที่เขาไม่แน่ใจและไม่มีคำตอบ ‘เขาต้องดื่มเลือดมากแค่ไหน? ไรลีย์จะตายไ
