ควินน์ ปีเตอร์ และวอร์เดนกำลังถูกนักเรียนชั้นปีสองพาไปยังอีกส่วนหนึ่งของโรงเรียน อาคารเรียนถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วน และอาคารของชั้นปีสองก็แยกออกจากของชั้นปีหนึ่ง นั่นหมายความว่านักเรียนชั้นปีสองกับชั้นปีหนึ่งไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กันเท่าไหร่
“เราวิ่งหนีไปเลยดีไหม?” ปีเตอร์กระซิบถาม
“มันอาจจะทำให้สถานการณ์แย่ลงไปอีก ถ้าพวกเขาจะทำอะไรเราจริงๆ พวกเขาคงรอจนเราอยู่คนเดียวแล้ว” ควินน์ตอบ “ดูเหมือนพวกเขาจงใจทำแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น เพื่อประกาศให้พวกระดับต่ำคนอื่นๆ เห็น”
หลังจากเดินไปอีกพักหนึ่ง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงจุดหมาย มันอยู่ด้านข้างอาคารเรียนชั้นปีสอง มีนักเรียนชั้นปีสองสองสามคนเดินผ่านไปมา แต่โดยรวมแล้วค่อนข้างเงียบ
ชายร่างสูงผมสีน้ำตาลมัดหางม้ากำลังนั่งอยู่บนบันไดด้านนอกอาคาร
“เราพาพวกเขามาที่นี่ตามที่คุณโมโนสั่งแล้วครับ” นักเรียนชั้นปีสองคนหนึ่งพูด
“พวกนายไปได้แล้ว” โมโนตอบพลางลุกขึ้นจากบันได
นักเรียนชั้นปีสองทำตามที่ถูกสั่งและรีบปล่อยให้พวกเขาอยู่กันเอง
“ดูเหมือนจะมีข่าวลือแพร่สะพัดว่ามีนักเรียนระดับสูงคนหนึ่งไปคลุกคลีอยู่กับพวกนักเรียนระดับต่ำ”
ควินน์สังเกตเห็นนาฬิกาข้อมือของโมโนซึ่งมีเลข 6 เขียนอยู่
“มันผิดกฎเหรอครับ?” วอร์เดนถาม
“ไม่เชิงหรอก แต่มันมีกฎบางอย่างที่ไม่ได้เขียนไว้ในโรงเรียนแห่งนี้” โมโนเดินเข้ามาหาควินน์ “เห็นไหม พอพวกแกเริ่มทำเหมือนพวกขยะพวกนี้มีประโยชน์ต่อสังคม พวกมัน
