ก็เริ่มได้ใจ”
ตอนนี้โมโนอยู่ใกล้พอที่ควินน์จะใช้สกิลตรวจสอบได้ แต่เมื่อเขาพยายามใช้ หน้าต่างสถานะที่ปรากฏขึ้นกลับเบลอ มันดูเหมือนหน้าต่างสถานะกำลังละลาย และข้อมูลทั้งหมดอ่านไม่ออก
‘เป็นเพราะฉันอยู่กลางแดดหรือเปล่า?’ ควินน์คิด
“ดูไอ้พวกขยะนี่สิ” โมโนพูด “ฉันอยู่ห่างจากมันแค่ไม่กี่ฟุต แต่ในตาของมันกลับไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย รู้ไหม ฉันดีใจที่สงครามเริ่มต้นขึ้น เพราะมันกำจัดคนอย่างพวกแกออกไป และเหลือไว้แต่พวกที่แข็งแกร่งเท่านั้น”
เลือดของควินน์เริ่มเดือดพล่าน เขาเกลียดสงครามและวิธีที่มันพรากทุกสิ่งไปจากเขา รวมถึงพ่อแม่ของเขาด้วย เขาไม่สนแล้วว่าจะโดนอัดหรือไม่ สิ่งที่เขาต้องการคือต่อยหน้าโมโนตรงนั้นเดี๋ยวนั้นเลย
ในระยะนี้ แม้หมัดของควินน์จะช้า มันก็ควรจะโดน ควินน์ทนความโกรธไม่ไหวอีกต่อไปและปล่อยหมัดออกไป แต่ก่อนที่หมัดของควินน์จะเหวี่ยงออกไปเต็มที่ โมโนก็ถอยหลังไปแล้ว ทำให้หมัดของควินน์ชกวืดไปในอากาศ
วอร์เดนฉวยโอกาสนี้พุ่งเข้าไปจับโมโน อย่างไรก็ตาม โมโนก็เคลื่อนไหวอีกครั้งก่อนที่วอร์เดนจะเริ่มการกระทำของเขาด้วยซ้ำ ทำให้วอร์เดนคว้าได้แต่ความว่างเปล่า
“พวกแกคิดว่าฉันจะยอมให้ใครที่ฉันไม่รู้ความสามารถมาแตะต้องตัวฉันงั้นเหรอ” โมโนพูด “ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อสู้กับพวกแก วันนี้เป็นแค่คำเตือน มีคนบางกลุ่มในโรงเรียนนี้ที่แม้แต่ทหารก็แตะต้องไม่ได้ และถ้าพวกแกยังทำตัวแบบนี้ต่อไป พวกเขาจะเข้ามาเกี่
