หลังจากควินน์จัดของเสร็จ เขาก็มีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้ในช่วงเวลาที่เหลือของวัน ตอนนี้ยังเป็นช่วงเที่ยง เขามีเวลาเหลือเฟือที่จะสำรวจสถาบันหรือทำอะไรที่อยากทำ
ตอนนี้ควินน์พักห้องเดียวกับคนอีกสองคน และที่น่าประหลาดใจคือ เขารู้จักทั้งคู่ คนหนึ่งคือวอร์เดน ส่วนอีกคนคือปีเตอร์ ในห้องมีเตียงเดี่ยวสามเตียงวางห่างกัน แต่ไม่มีอะไรอย่างอื่นในห้องเลย
นักเรียนถูกคาดหวังให้ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเรียนหรือฝึกฝนสกิล ไม่มีเวลาสำหรับความสำราญ
“แล้วพวกนายอยากทำอะไรกันล่ะ?” วอร์เดนถาม
“ฉันยังจัดของอยู่ พวกนายไม่ต้องรอฉันนะ ไปทำอะไรที่อยากทำได้เลย” ปีเตอร์ตอบ
ปีเตอร์เริ่มเปิดใจกับทั้งสองคนเล็กน้อย ตอนแรกเขาขี้อายมากและแทบไม่พูดอะไรเลย แต่ปีเตอร์ก็ค่อยๆ เริ่มเปิดเผยตัวตนออกมา โดยเฉพาะเวลาอยู่ใกล้ควินน์ ปีเตอร์น่าจะรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่ใกล้ควินน์ เพราะรู้ว่าเขาเป็นผู้ใช้ความสามารถเลเวล 1 เหมือนกัน
“ฉันคิดว่าจะไปห้องสมุด” ควินน์ตอบ “นั่นคงจะน่าเบื่อเกินไปสำหรับนาย”
“น่าเบื่อเหรอ? ฉันทำให้ทุกอย่างสนุกได้น่า อีกอย่างฉันไม่ได้อ่านหนังสือมา…” วอร์เดนหยุดคิดไปครู่หนึ่ง “ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าอ่านหนังสือครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่”
ทั้งสามคนหัวเราะ จากนั้นวอร์เดนกับควินน์ก็ตัดสินใจไปห้องสมุดด้วยกัน ในที่สุดพวกเขาก็มาถึง และชั้นแรกก็เต็มไปด้วยนักเรียนแล้ว ควินน์สังเกตเห็นโต๊ะกลมหลายตัววางกระจายอยู่ มีนักเรียนนั่งอยู่ แล
