ะตรงกลางโต๊ะมีลูกแก้วเรืองแสง
“อ่า นายคงสงสัยว่าลูกแก้วตรงกลางนั่นคืออะไรใช่ไหม?” วอร์เดนถาม “ดูเหมือนโรงเรียนรัฐบาลจะไม่มีของแบบนี้ ถ้านายสัมผัสลูกแก้ว มันจะสร้างพื้นที่ขึ้นมา ในพื้นที่นั้น จะได้ยินเฉพาะคนที่ได้รับเชิญเท่านั้น ด้วยวิธีนี้ ผู้คนสามารถพูดคุยกันได้มากเท่าที่ต้องการโดยไม่รบกวนคนอื่น”
“เทคโนโลยีไปไกลจริงๆ”
จากนั้นควินน์กับวอร์เดนก็เลือกโต๊ะที่มีคนอื่นนั่งอยู่อีกสองคน อย่างที่วอร์เดนบอก ควินน์เห็นทั้งสองคนคุยกัน แต่ไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูดเลยแม้แต่คำเดียว อย่างไรก็ตาม ลูกแก้วดูเหมือนจะมีระยะแค่ภายในโต๊ะเท่านั้น เมื่อออกจากโต๊ะ คนอื่นก็จะสามารถได้ยินเสียงได้ตามปกติ
ควินน์เดินสำรวจรอบๆ ห้องสมุดและหยิบหนังสือเกี่ยวกับความสามารถมาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่วนใหญ่เป็นหนังสือที่อธิบายประเภทของความสามารถต่างๆ ที่มีอยู่ในโลก วอร์เดนไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ และตัดสินใจเลือกหนังสือนิยายสุ่มๆ มาอ่าน
ทั้งสองคนนั่งที่โต๊ะ ขณะที่ควินน์เริ่มพลิกหนังสือไปเรื่อยๆ หลังจากอ่านหนังสือหลายเล่ม ควินน์ก็ไม่พบอะไรใหม่เลย เขารู้เกี่ยวกับความสามารถส่วนใหญ่ที่เขียนในหนังสืออยู่แล้ว แต่ไม่มีเล่มไหนกล่าวถึงความสามารถแบบของควินน์เลย
วอร์เดนคอยสังเกตควินน์อยู่ตลอด และสังเกตเห็นประเภทของหนังสือที่เขาเลือกมา
“หนังสือพวกนี้มันอะไรกัน? นายกำลังมองหาอะไรเป็นพิเศษอยู่เหรอ?”
ควินน์คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบวอร
