่มผู้นั้นยิ้มตาหยีแล้วเอ่ยว่า
“กำลังของปุถุชนอย่างไรเสียก็มิอาจเทียบเคียงกับปีศาจร้าย ข้ามิบังอาจให้พวกท่านไปเสี่ยงอันตราย แต่ข้าสามารถหยิบยื่นความสะดวกให้ได้บ้าง ช่วยออกอุบายให้พวกท่านหาตัวปีศาจตนนั้นจนพบ เพื่อจะได้ต่อสู้และกำจัดมันเสีย ทว่าพวกท่านต้องมีความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวเหมือนอย่างท่านผู้เฒ่าเลี่ยวที่กล้าข่มขู่สิ่งอัปมงคล และกล้าที่จะลุกขึ้นสู้กับมันด้วยตนเอง”
“รบกวนคุณชายไปกับพวกเราสักรอบได้หรือไม่ขอรับ”
“ข้ายังต้องกลับไปทำกับข้าว”
“ไม่ทราบว่าคุณชายต้องการค่าตอบแทนเท่าใด”
“…”
ซ่งโหยวเพียงแต่ยิ้มแล้วส่ายหน้า
วิถีแห่งโลกามีแนวโน้มจะเปลี่ยนแปลงไป ในภายภาคหน้าปีศาจเช่นนี้คงจะปรากฏกายมากขึ้นเรื่อยๆ จอมมารหรือผีร้ายอาจจะไม่ปรากฏบ่อยนัก หรือหากปรากฏก็ยังมีทวยเทพคอยดูแลเป็นพิเศษ ทว่าพวกปีศาจชั้นต่ำเหล่านี้กลับสร้างความรำคาญให้กับผู้คนได้มากที่สุด ต่อให้ซ่งโหยวมีวิชาแบ่งภาคเนรมิตร่างได้ ก็คงมิอาจกำจัดพวกมันให้หมดสิ้นไปได้
ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็คงจะอยู่ที่หยางตูอีกไม่กี่วัน
………………..
