ข้าประจันหน้ากลางวงล้อมข้าศึก ราวกับบุกเข้าไปในดินแดนไร้สุนัขก็ไม่ปาน
สมเป็นแมวนักรบผู้เก่งกาจ!
ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน
นับว่ายังดีที่เป็นยามราตรี หากเป็นเพลากลางวัน ทั่วทั้งขุนเขาคงคละคลุ้งไปด้วยฝุ่นตลบ ทั้งเศษหญ้าและเส้นขนคงปลิวว่อนเต็มฟากฟ้า
เสียงนั้นกังวานใสลากยาวต่อเนื่อง
เสียงนั้นแว่วมาตามสายลมยามค่ำคืน ให้ความรู้สึกหนาวเหน็บเสียดแทงไปถึงกระดูก
เหล่าแม่ทัพนายกองและทหารแห่งอาณาจักรสุนัขได้ยินเข้าก็ถึงกับชะงักงันไป
ท่ามกลางการต่อสู้อันดุเดือด พวกมันต่างอดไม่ได้ที่จะมองตามเสียงนั้นไป
ด้วยสายตาที่มองเห็นได้ดีในที่มืด จึงเห็นว่ามีสัตว์ชนิดหนึ่งยืนเด่นอยู่บนเนินเขาไกลตา กำลังเชิดหน้าแหงนมองดวงจันทร์พร้อมกับแผดเสียงหอนยาว
ยามลมราตรีพัดผ่าน เส้นขนบนกายของมันปลิวไสวดูสง่างาม
สัตว์ตัวนั้นมีรูปร่างคล้ายสุนัขถึงเจ็ดแปดส่วน ทว่ากลับแตกต่างจากสุนัขในอาณาจักรสุนัขมาก ร่างกายของมันดูสมส่วนและกำยำแข็งแรง พูหางลู่ลงตามธรรมชาติ มีเพียงปลายหางที่กระดกขึ้นเล็กน้อย รอบกายของมันยังมีสัตว์ที่มีลักษณะเดียวกันยืนเรียงรายอยู่บนภูเขาอีกนับไม่ถ้วน
ทันใดนั้นก็มีเสียงคำรามอีกสายหนึ่งที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิงดังแทรกขึ้นมา
แม้จะเป็นเสียงกังวานคล้ายกัน ทว่าเสียงนี้กลับทุ้มต่ำและทรงพลังยิ่งนัก ดังก้องสะท้อนไปทั่วหุบเขายามค่ำคืน สั่นประสาทให้ทั้งแมวและหมาต่างพากันขวัญผวา
“…”
เหล่าแมวและหมาท
