้ในคราเดียวยิ่งมีนับไม่ถ้วน ดังนั้นต่อให้แม่นางสามสีอยากจะลงน้ำ ก็ควรจะฝึกว่ายน้ำให้คล่องและทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมของทะเลโดยรอบเสียก่อน จึงจะเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาด”
“ปลาที่ว่ามันจะตัวใหญ่สักแค่ไหนกัน!”
“สัตว์ในทะเลนั้นตัวใหญ่กว่าบนบกอยู่แล้ว ปลาที่ถูกเปรียบเป็นเสือน่าจะตัวใหญ่และดุร้ายยิ่งกว่าเสือบนบกเสียอีก”
“แล้วตัวใหญ่กว่าปีศาจจระเข้หรือไม่”
แมวสามสีเบิกตากลมโตด้วยความอยากรู้อยากเห็น พลางหันมาจ้องนักพรตตาเขม็ง
ลมทะเลพัดผ่านกองไฟ สะเก็ดไฟปลิวว่อน หยอกเย้าให้เหล่าหิ่งห้อยบินหนีไปด้วยความตกใจ สะเก็ดไฟสีแดงผสานกับแสงสีนวลจากหิ่งห้อย กลายเป็นภาพฝันอันวิจิตรในชั่วขณะ
ซ่งโหยวเอ่ยกับแมวสามสี
“หากเป็นปีศาจจระเข้ที่ยังตบะไม่สูงนัก ก็ย่อมมีปลาหลายชนิดที่ตัวใหญ่กว่ามัน แต่ถ้าเป็นจอมมารเผ่าจระเข้ ปลาที่ตบะไม่สูงส่วนใหญ่ก็คงเทียบมันไม่ติดหรอก อีกอย่างข้ายังได้ยินมาว่าสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่ที่สุดในทะเลนั้นสามารถเติบโตจนมีขนาดใหญ่กว่าเรือนทั้งหลังเสียอีก หากมันกลายเป็นปีศาจแล้วจะตัวใหญ่เพียงใด ข้าเองก็ไม่อาจรู้ได้”
“เอ๋”
“แปลกใจใช่หรือไม่” ซ่งโหยวหันไปมองนาง “ปลาตัวใหญ่ขนาดนั้น ชีวิตนี้แม่นางสามสีก็กินไม่หมดหรอก”
“เดี๋ยวแมลงก็มาช่วยกินจนหมดเอง~”
“แม่นางสามสีฉลาดมาก”
“แล้วจะได้เห็นปลาตัวใหญ่ขนาดนั้นไหม”
“ปกติปลาเหล่านั้นไม่ค่อยเข้ามาใกล้ชายฝั่ง เพราะน้ำตื้นเกินกว่าจะรองรับร่างกายอันใหญ่โตของพวก
