รง แม่น้ำถูกตัดขาดและไหลเปลี่ยนทิศไป ทว่าวันรุ่งขึ้นก็กลับมาเป็นปกติ ผู้คนในจือจวิ้นกล่าวกันว่ามีมังกรวารีคอยสร้างความวุ่นวาย ข้าเป็นห่วงท่านเหลือเกิน”
“ภัยพิบัติร้ายแรงหรือไม่”
“ที่จือจวิ้นไม่หนักมากขอรับ ได้ยินว่าพอถึงตัวเมืองก็แทบไม่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนแล้ว” นายเรือกล่าว “แต่บรรดาคนที่อยู่บนแม่น้ำหรือริมฝั่งต่างก็เห็นความผิดปกติของแม่น้ำ มันไม่เหมือนปรากฏการณ์ธรรมชาติ แต่เหมือนเป็นเรื่องผีสางเทพยดามากกว่า ต่อมาน้ำในแม่น้ำก็เปลี่ยนเส้นทางไหล แล้วก็เปลี่ยนกลับมา ทำให้บ้านเรือนริมฝั่งได้รับความเสียหายไม่น้อย จมเรือไปก็หลายลำ”
ซ่งโหยวพยักหน้าลง
แม้ว่าแม่น้ำอิ่นเจียงจะไม่ยิ่งใหญ่ดุจเมื่อหลายพันปีก่อน แต่ก็ถือเป็นแม่น้ำใหญ่สายหนึ่งที่ไหลลงสู่ทะเล มีเรือน้อยใหญ่สัญจรไปมามากมาย ถูกตัดขาดกะทันหันเช่นนี้ จะเรียกว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยได้อย่างไร
นี่จึงเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ซ่งโหยวปล่อยปีศาจแรดขาวไป แต่ไม่ยอมปล่อยพวกปีศาจจระเข้ เพียงแต่รู้ว่าปีศาจจิ้งจอกจะไม่ไว้ชีวิตพวกมันแน่ จึงไม่ได้ลงมือเองเท่านั้น
จอมมารจากยุคบรรพกาลช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน
น่าเสียดายที่เผ่าปีศาจที่สืบเชื้อสายมาตั้งแต่ยุคบรรพกาลนั้นเหลืออยู่ไม่มากแล้ว ส่วนใหญ่ต่างก็เสื่อมถอยไป อาจถือได้ว่าปีศาจจากเย่ว์โจวเหล่านี้ใช้ชีวิตได้ดีแล้ว ทว่าหลังจากนี้ย่อมหลงเหลือเพียงสองเผ่าเท่านั้น
“ได้ยินจากคนที่หนีมาจากทางใต้ของจือจวิ้นว่า
