บทที่ 394 เทพสวรรค์มาเยี่ยมเยียน
“ท่านเซียน…”
“ไม่ต้องกลัวไป” ซ่งโหยวทอดสายตาอันราบเรียบไปทางพวกเขา “ท่านทั้งหลายเป็นผู้มีคุณธรรมโดดเด่นและมีความสามารถสูงส่ง จึงได้รับความเชื่อถือและถูกราชครูเรียกตัวมา ท่านแนะนำตนเองเถิด”
“…”
เมื่อขุนนางผีทั้งสามได้ยินเขากล่าวถึงราชครู ก็ยิ่งรู้สึกกระสับกระส่าย ครั้นสบตากันแล้ว จึงมีชายชราผู้หนึ่งก้าวออกมายืนข้างหน้าก่อน
“ข้าฝางต่งเหนียน เคยดำรงตำแหน่งซื่อหลางกรมพลาธิการแห่งต้าเยี่ยน ครั้นลาออกจากราชการแล้วก็สิ้นลมอยู่ในบ้านของตน หลังตายจึงกลายเป็นวิญญาณ ราชครูคำนึงถึงว่ายามที่ข้ายังมีชีวิตอยู่เป็นขุนนางผู้สุจริตเที่ยงตรง ไม่เกรงกลัวอำนาจ และยังเคยเป็นผู้จัดการภัยพิบัติหลายครั้ง จึงได้เชิญข้ามาดำรงตำแหน่งขุนนางตำหนักที่หนึ่ง คอยรับผิดชอบหน้าที่การงานชั่วคราว ก่อนที่จะมีการแต่งตั้งราชาแก่งภูตผีขึ้น หน้าที่หลักคือควบคุมภูตผีปีศาจ, จดบัญชีรายชื่อและประเมินความดีความชั่ว” ชายชราโค้งคำนับกล่าว
“คารวะท่าน”
ซ่งโหยวเคยได้ยินเรื่องราวของซื่อหลางผู้นี้มาก่อน ทราบว่าเขามีคุณธรรมสูงส่ง ยามเกิดภัยพิบัติก็เนแนวหน้าในการลงพื้นที่ ช่วยเหลือบรรเทาภัยจนมีผลงานชิ้นใหญ่โต ทว่าบางครั้งคุณธรรมก็เป็นคุณูปการต่อการเป็นขุนนาง แต่บางครั้งก็เป็นข้อจำกัดในการเป็นขุนนางเช่นกัน ด้วยเหตุนี้จึงหยุดอยู่แค่ซื่อหลาง
“ข้าถังซิว เคยดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาแห่งนครฉางจิง ถูกลดตำแหน่งเพราะไ
