ปขัดผลประโยชน์ของผู้มีอำนาจใหญ่โตเข้า ตายแล้วก็กลายเป็นผี ราชครูเห็นว่าระหว่างที่ดำรงตำแหน่ง ข้าปฏิบัติงานราชการด้วยความยุติธรรม ตกรางวัลและมอบบทลงโทษชัดเจน จึงให้ข้าดำรงตำแหน่งขุนนางในตำหนักที่สองชั่วคราวคอยรับผิดชอบเรื่องการตกรางวัลการลงโทษและดูแลกิจการในคุกผี” ขุนนางผีตำหนักที่สองประสานมือกล่าว
“คารวะท่านด้วย”
ซ่งโหยวตอบกลับเช่นเดิม
เขาไม่เคยได้ยินชื่อคนผู้นี้มาก่อน ทว่านับตั้งแต่ได้ฟังเรื่องของท่านอัครมหาเสนาบดีนามกู่โซ่ว ซึ่งเป็นผู้ที่เคยโยกย้ายโจวเหลยกงมายังฉางจิง ทางราชสำนักก็ให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อความสงบเรียบร้อยของฉางจิง แม้ตำแหน่งผู้พิพากษาจะไม่สูงนัก แต่ก็มักจะถูกแต่งตั้งโดยขุนนางที่มีความสามารถและซื่อสัตย์สุจริต ทว่าถ้าซื่อสัตย์สุจริตเที่ยงธรรมเกินไป ก็ยากที่จะไปได้ไกลนัก
ส่วนเรื่องของตำแหน่งนั้นมิใช่ปัญหาแต่อย่างใด โจวเหลยกงผู้ดำรงตำแหน่งจ้าวอัสนี ก็เคยเป็นเพียงหัวหน้ามือปราบเท่านั้น เมื่อเทียบกันแล้วก็เป็นเพียงผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้พิพากษาแห่งฉางจิงเท่านั้นเอง
“ข้าซาจวินอี้ ขณะมีชีวิตอยู่เป็นเพียงขุนนางชั้นผู้น้อย ทว่าเกิดในครอบครัวร่ำรวย แต่เพราะมักจะออกไปช่วยเหลือผู้ยากจน จึงมีชื่อเสียงโด่งดังในพื้นที่ อีกทั้งยังชื่นชมเหล่าจอมยุทธ์ผู้ผดุงคุณธรรมจึงมักจะต้อนรับและช่วยเหลือพวกเขา ทำให้มีชื่อเสียงในยุทธภพด้วยเช่นกัน เหล่าผู้ฝึกวรยุทธ์จำนวนมากล้วนเคยได้รับความเมต
