ริญเติบโตก็ได้ เจ้าเป็นทายาทของเขา หากในอนาคตเจ้าว่างแล้ว ข้าก็จะถ่ายทอดเคล็ดวิชารวบรวมพลังชีวิตและเร่งการเจริญเติบโตให้แก่เจ้า ยิ่งไปกว่านั้น บริเวณโดยรอบหลายสิบลี้นี้ก็รกร้างว่างเปล่ามานานแล้ว นับเป็นสถานที่ที่ดีเยี่ยมเหมาะกับการฝึกฝนวิชาอาคม” ซ่งโหยวกล่าวกับมัน “หากเจ้าเต็มใจ ก็จงช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตให้ที่นี่โดยเร็วที่สุด จะเป็นการดีที่สุดหากมีต้นไม้ใบหญ้าสีเขียวขจีขึ้นหนาดุจป่า”
“เยี่ยนอันเต็มใจขอรับ!”
นกนางแอ่นรับปากทันที จากนั้นก็ถามต่อ “แล้วภูเขาและพื้นที่รอบนอกที่เสียหายล่ะขอรับ”
“ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์ใดก็ล้วนเป็นทิวทัศน์ทั้งนั้น ปล่อยให้มันเป็นเช่นนั้นเถิด สิ่งที่สามารถบันทึกเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้น ณ ที่นี้ได้ อาจมีความหมายอย่างหนึ่งก็เป็นได้” ซ่งโหยวโบกมือทั้งรอยยิ้ม “ไม่ต้องไปสนใจมัน”
“เยี่ยนอันทราบแล้วขอรับ…”
บัดนี้ดวงวิญญาณที่เคยกระจัดกระจายอยู่ด้านนอก แม้จะอยู่ห่างไกลเพียงใด หรือขี้ขลาดหวาดระแวงเพียงใด ก็ได้กลับมารวมตัวกันทั้งหมดแล้ว
เมื่อเห็นว่าเซียนบนแท่นสูงว่างเว้นจากภารกิจแล้ว จึงมีขุนนางผียศสูงสามตนเข้ามาเยี่ยมเยียนด้วยความกังวล
ขุนนางผีทั้งสามมีรูปลักษณ์และวัยที่แตกต่างกัน ซ่งโหยวเคยเห็นพวกเขาเมื่อครั้นมาเยือนเมืองผีเขาเยี่ยซาน ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเป็นผู้ช่วยเจ้าตำหนักจากทั้งสามตำหนักในเมืองผี เนื่องจากตำแหน่งราชาแห่งภูตผีกำลังว่าง พวกเขาจึงทำหน้าที่ดูแลกิจการของส