รักษาความมุ่งมั่นเดิมเอาไว้ได้ จึงดำรงอยู่มาจนปัจจุบัน
เหล่าสรรพชีวิตต้องการผู้ขับเคลื่อน
ดังนั้นอารามฝูหลงจึงสร้างยอดคนออกมาได้เรื่อยๆ
หาใช่คำสั่งของผู้ใด แต่เป็นเจตนารมณ์ของสรรพชีวิต
หากจะบอกว่าเป็นการจัดวาง ก็ไม่มีผู้ใดยื่นมือเข้ามาจัดวาง แต่เป็นความศรัทธาและความหวังของผู้คนส่วนใหญ่บนโลก
สิ่งที่ผู้คนเรียกว่าฟ้าลิขิตนั้นเป็นเพียงถ้อยคำปลอบใจ แต่หากฟ้าลิขิตมีจริง ก็หาได้เกิดขึ้นเพราะองค์เทพผู้ยิ่งใหญ่สักองค์หมายจะให้เป็นเช่นนั้น แต่เป็นเพราะใจปุถุชนต่างมุ่งหมายไปสู่จุดเดียวกันต่างหาก นี่สิคือความเป็นไปของโลก
นรกภูมิก็เช่นกัน
หากเหล่าปุถุชนเห็นสมควรว่าต้องมี เจตจำนงของโลกย่อมสนองให้ เพราะว่ามันเป็นเสียงสะท้อนของสรรพชีวิต เมื่อผู้คนหวังให้มันถือกำเนิดเร็วขึ้นเจตจำนงก็เร่งให้มันก่อตัวเร็วขึ้น มันไม่ได้ใส่ใจว่าเบื้องหลังเป็นเพราะฮ่องเต้ต้องการขึ้นเป็นจ้าวแห่งขุมนรก หรือเพราะราขครูต้องการความเป็นอมตะ
เพราะวิถีสวรรค์นั้นไร้ความรู้สึกนึกคิด
สิ่งที่ราชครูได้เห็น คงจะเป็นนิมิตหมายจากสรวงสวรรค์จริงๆ เขาไม่ได้เล่าว่าฝันนั้นเป็นเช่นไร หรือรู้ได้อย่างไรว่านั่นไม่ใช่ผู้มีวิชาอาคมแก่กล้าปลอมตัวมาหลอก แต่คนอย่างเขามีหรือจะไม่นึกถึงประเด็นเหล่านั้น คงมีหลักฐานบางอย่างที่ทำให้เขามั่นใจ เพียงแต่ไม่ได้บอกซ่งโหยวเท่านั้น
ซ่งโหยวจึงเชื่อเขาไว้ก่อน
นิมิตหมายจากสวรรค์นั้นแสนเรียบง่าย เพราะต้องการเร่งให้น
