“ตูม! ตูม! ตูม!”
ภายในขอบเขตวางรากฐาน ขณะนี้ถูกปกคลุมด้วยแสงขาวดุจกลางวัน เหล่าเจินเหรินที่อยู่ต่ำกว่าขั้นปลายวางรากฐาน แม้แต่สิทธิ์จะอยู่ชมการต่อสู้ยังไม่มี ถูกบีบให้ถอยออกไป
มีเพียงเจินเหรินขั้นปลาย หรือแม้แต่เจินเหรินใหญ่ผู้วางรากฐานสมบูรณ์เท่านั้น จึงจะฝืนมองเห็นได้บ้าง ร่างสูงหนึ่งจั้งหกศอกของกายทองคำกำลังก้าวเดินอย่างยากลำบากท่ามกลางแสงขาวอันร้อนแรง ทว่าแม้แต่กายทองคำสมบูรณ์ ขณะนี้ก็ถูกแสงขาวแผดเผาให้ผิวหนังแตกปริ กระดูกละลาย ปอดและตับกลายเป็นเถ้าธุลี
เพียงแสงขาวหนึ่งสาย ก็มิทราบว่ากระทบไปถึงกี่โลกปัจจุบัน
ในนั้นยิ่งมีประกายแสงดาวเล็กๆที่ถูกกายจริงตถาคตทำลายจนแตกสลาย ร่วงจากขอบเขตวางรากฐานลงสู่โลกแห่งความจริง เมื่อได้รับลมปราณหล่อเลี้ยง ไม่เกินร้อยปีก็จักกลายเป็นเพลิงวิญญาณ
เวลาผ่านเนิ่นนาน แสงขาวค่อยๆ สงบลง
ยามนี้กายจริงตถาคตไม่เหลือเค้าโครงมนุษย์ เนื้อหนังมังสาถูกเผาสิ้น เหลือเพียงโครงกระดูกเปล่งรัศมีทองคำยังยืนหยัดอยู่ ณ ที่เดิม
“ซู่ซู่”
สายลมพัดมา โครงกระดูกก็พลันสลายความอัศจรรย์ แตกกระจายไปกับสายลม ทว่า ณ ที่ห่างไกล แสงพุทธะกลับส่องขึ้นอีกครั้ง กายจริงตถาคตองค์ใหม่ก้าวออกมา
‘คือ 【บัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียน】…’
ลวี่หยางหลุบตาลง มองเห็นเคล็ดลับการ “ฟื้นคืน” ของมันออกมา
‘กายจริงตถาคตผู้นี้ กลับแปรเปลี่ยนตนเองเป็นเสมือนขุนนางในบัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียน ต่อให้ตาย ก็ยังอุบัติข
