รหลานผู้บำเพ็ญจากยุคโบราณและราชสำนักคอยควบคุม ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นการบังคับให้เหล่าเทพมิกล้าออกนอกลู่นอกทาง เพียงเพราะอยากหลอกลวงราษฎร และถึงแม้เทพจะเลือกก่อความวุ่นวาย ก็ไม่กล้าสร้างความเสียหายมาก เพราะถูกควบคุมไว้ และยังเสี่ยงจะถูกปราบ
ซ่งโหยวยกถ้วยชาร้อนขึ้นจิบ สนทนากับเซียนงูถึงเรื่องราวอันลึกซึ้งนี้
ทั้งสองพูดคุยกันอย่างออกรส อาศัยบุญคุณแห่งบรรพาจารย์เป็นสายใย ผ่านไปไม่นาน ความสนิทสนมก็เพิ่มพูนอย่างรวดเร็ว
แมวน้อยสามสีก็ยังนอนขดอยู่ข้างๆ คอยคว้าปลาตัวเล็กจากถังขึ้นมาแทะพลางเหลียวมองทั้งคู่เป็นครั้งคราว จากนั้นก็กลับไปก้มหน้าก้มตาแทะต่อ
ซ่งโหยวหาได้ประหลาดใจแม้แต่น้อย จิตใจของเขาสงบนิ่งตั้งแต่ต้นจนจบ ส่วนเซียนงูนั้น ยิ่งคุยก็ยิ่งเพลิดเพลินฉับพลัน คล้ายมองเห็นเงาร่างของคนหนุ่มในวันวาน ผู้ออกพเนจรทั่วหล้า เห็นความพินาศมามากมายจนคิ้วขมวดลงเป็นปม และท้ายที่สุดก็ตัดสินใจเผชิญหน้ากับเทพด้วยมรดกตกทอดจากผู้บำเพ็ญแดนปุถุชน และสร้างสรวงสวรรค์ขึ้นมาใหม่ในที่สุด
คิดเช่นนั้นแล้ว เซียนงูกลับรู้สึกราวกับตกอยู่ในภวังค์
วันวานนั้นผ่านมานานเหลือเกิน
แต่ชายหนุ่มเบื้องหน้ากลับดูคิดทะลุทะลวงไปไกลยิ่งกว่าเก่าเสียอีก คว
