ขึ้นมา เสียงหวานและทรงพลัง
“เรียนท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน!”
“สวัสดีเพื่อนพ้องร้านค้าใน Taobao Mall ทุกคนค่ะ!”
“สวัสดีตอนเช้าค่ะ!”
“ยินดีต้อนรับสู่การประชุมผู้ค้า Taobao Mall ประจำปี 2008!”
แปะ แปะ แปะ——
เสียงปรบมือดังสนั่น
เซี่ยตงก็ตบมือตามน้ำ
พิธีกรพูดบทนำสวยหรู ขอบคุณทุกคนและวาดฝันถึงอนาคต
“…เราทราบดีว่า ปี 2008 เป็นปีที่ไม่ธรรมดา”
“พายุหิมะ แผ่นดินไหว เป็นบททดสอบพวกเรา ส่วนโอลิมปิก ก็ทำให้เราภาคภูมิใจ”
“เช่นเดียวกัน สำหรับเถาเป่า นี่ก็เป็นปีที่ไม่ธรรมดา!”
“วันนี้ เราได้รับเกียรติจากผู้นำคนพิเศษ!”
“ผู้ใช้วิสัยทัศน์อันเป็นเอกลักษณ์ นำพาพวกเรายืนอยู่บนยอดคลื่นแห่งอินเทอร์เน็ต!”
“ขอเสียงปรบมือต้อนรับ ประธานกรรมการและ CEO ของ Alibaba Group——”
“อาจารย์หม่า!”
ไฟดับพรึ่บ
ทั้งห้องเงียบกริบ
สปอตไลท์สาด “วูบ” ไปที่กลางเวที
ร่างหนึ่งเดินออกมา
ผอม ตัวเล็ก แต่ดูปราดเปรียว
ใบหน้าที่มีเอกลักษณ์สุดๆ และจำง่ายที่สุด
ตัวเป็นๆ เลยแฮะ
“อาจารย์หม่า——!!”
“ท่านประธานหม่า!!”
ข้างล่างเวที ไม่รู้ใครตะโกนนำขึ้นมา จากนั้นเสียงปรบมือและเสียงเชียร์ก็ดังกระหึ่มจนหลังคาโรงแรมแทบเปิง
บรรยากาศถูกจุดติดในวินาทีเดียว
บนเวที แจ็คหม่าเดินมาข้างหน้า ยกมือสองข้างกดลงเบาๆ เป็นสัญญาณให้เงียบ
เขาไม่ได้ถือสคริปต์ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มแบบที่ดูเหมือนมองทะลุทุกสรรพสิ่ง
“อรุณสวัสดิ์ครับ!”
เสียงเขาไม่ดัง สำเนียงจีนกลางปนหางโจว (Ha