น ได้ lộtคราบกลายเป็นหัวหน้าแผนกมาดมั่นไปเสียแล้ว
เซี่ยตงยืนพิงประตู มองดูภาพนั้นอย่างเงียบๆ
ตั้งแต่เว็บไซต์โอลิมปิกปรับโฉมใหม่สำเร็จ เขาก็ทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ไปกับทางนั้นและการเรียนขับรถ ธุรกิจที่บ้านจึงปล่อยให้พ่อกับแม่ดูแลเกือบทั้งหมด
เขารู้สึกภูมิใจ
พ่อกับแม่ไม่ใช่คนไม่มีความสามารถ คนที่ทำธุรกิจของเล่นส่งออกได้ในปี 2008 ย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว
ที่ปลายสายพานการผลิต ชายวัยกลางคนสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกำลังถือใบรายการ ตรวจเช็กสินค้ากับคนขับรถของบริษัทขนส่ง
คิ้วของเขาขมวดเล็กน้อย นิ้วไล่เช็กรายการทีละบรรทัด สีหน้าจดจ่อและรัดกุม
พ่อของเขา เซี่ยเจี้ยนกั๋ว นั่นเอง
แผ่นหลังของพ่อดูจะยืดตรงกว่าเมื่อก่อนมาก
การที่โรงงานฟื้นคืนชีพและขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เขาค้นพบความมั่นใจและศักดิ์ศรีของผู้นำครอบครัวกลับคืนมา
จากตอนแรกที่ทำอะไรไม่ถูก แม้แต่ระบบหลังบ้านเถาเป่ายังงงๆ มาตอนนี้ทั้งขยายโรงงาน ซื้อเครื่องจักรใหม่ รับคนเพิ่ม แถมยังอัปเกรดบรรจุภัณฑ์ “เจ้าส้มอ้วน” เป็นกล่องกระดาษเคลือบพิมพ์สี ทุกอย่างถูกจัดการอย่างเป็นระเบียบ
ยอดขาย “เจ้าส้มอ้วน” เสถียรอยู่ที่วันละกว่า 2,000 ออเดอร์
นี่คือตัวเลขที่น่ากลัวมาก
ด้วยราคาขาย 39 หยวน กำไรต่อกล่องเกือบ 25 หยวน หมายความว่าโรงงานเล็กๆ แห่งนี้สร้างกำไรสุทธิได้วันละห้าหมื่นหยวน
ผลิตออกมาเท่าไหร่ ก็ขายหมดเกลี้ยง
เรื่องแบบนี้ เมื่อก่อนเซี่ยเจี้ยนกั๋วไม่กล้าแม้แต่จะ
