ฝันถึง
…
มื้อเย็น
บนโต๊ะมีกับข้าวสามอย่างและซุปหนึ่งอย่าง
ผัดมะเขือเทศใส่ไข่ ซี่โครงหมูน้ำแดง ผัดผักปวยเล้ง และซุปสาหร่ายไข่
เป็นเมนูบ้านๆ แต่โจวอวิ๋นฟางตั้งใจทำเป็นพิเศษ
“กินซี่โครงเยอะๆ หน่อยลูก ช่วงนี้ทั้งเรียนขับรถทั้งทำร้านออนไลน์ ผอมลงไปเยอะเลย” โจวอวิ๋นฟางคีบซี่โครงชิ้นใหญ่ที่สุดใส่ชามเซี่ยตง
“ขอบคุณครับแม่”
เซี่ยตงพุ้ยข้าวสองสามคำ รู้สึกว่าถึงจังหวะแล้ว
เขาวางตะเกียบลง กระแอมเบาๆ
“พ่อ แม่ มีเรื่องจะบอกครับ”
โจวอวิ๋นฟางและเซี่ยเจี้ยนกั๋วชะงักพร้อมกัน หันมามองเขา
“พรุ่งนี้ผมจะไปหางโจวครับ” เซี่ยตงพูดเรียบๆ ตรงไปตรงมา
“ไปหางโจว?” โจวอวิ๋นฟางขมวดคิ้วทันที “ไปทำไม? ไปเที่ยวเหรอ? ลูกยังเรียนขับรถอยู่ไม่ใช่เหรอ ไม่ตั้งใจอยู่บ้าน จะวิ่งวุ่นไปไหน?”
“ไม่ใช่ไปเที่ยวครับ” เซี่ยตงส่ายหน้า “ไปทำงาน”
“ทำงาน?”
คำนี้หลุดออกมาจากปากลูกชายที่เพิ่งจบ ม.ปลาย ทำให้คู่สามีภรรยาอึ้งไปครู่หนึ่ง ดูตลกพิลึก
เซี่ยเจี้ยนกั๋ววางแก้วเหล้า สายตาจริงจังขึ้น “พูดมาให้ชัดๆ มันยังไงกันแน่”
“เมื่อบ่ายวันนี้ ผมได้รับโทรศัพท์จากสำนักงานใหญ่เถาเป่า”
เซี่ยตงเล่าที่มาที่ไปอย่างใจเย็น
“พวกเขาเชิญร้าน ‘ราชาของเล่น’ ของเรา ไปที่สำนักงานใหญ่ในหางโจว เพื่อเข้าร่วมการประชุมผู้ค้าระดับ Core Seller”
“ประชุม?” สีหน้าโจวอวิ๋นฟางเปลี่ยนเป็นระแวดระวังทันที ตะเกียบค้างกลางอากาศ “ประชุมอะไร? ไม่ใช่พวกขายตรงนะ? เดี๋ยวนี้ข่าวออกทุ
