บทที่ 55 – คำเชิญจากเถาเป่า
“รับอะไรดีครับ?” เซี่ยตงยื่นเมนูให้
“คาปูชิโน่แก้วหนึ่งก็พอค่ะ ขอบคุณค่ะ”
เซี่ยตงเรียกพนักงาน สั่งอเมริกาโน่เย็นให้ตัวเอง และคาปูชิโน่ให้ถังซือฉี
ระหว่างรอกาแฟ ถังซือฉีหยิบซองเอกสารกระดาษสีน้ำตาลหนาปึกออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้เซี่ยตงด้วยสองมือ
“คุณเซี่ยคะ นี่คือเอกสารรับรอง IP ของ ‘เจ้าอ้วนส้ม’ ทั้งหมดค่ะ รวมทั้งใบรับรองลิขสิทธิ์และสิทธิบัตรการออกแบบ ลองตรวจสอบดูนะคะ”
เซี่ยตงรับมา ยังไม่เปิดดูทันที
น้ำหนักที่อยู่ในมือ ทำให้เขารู้สึกมั่นคงอย่างบอกไม่ถูก
เขาละสายตาจากซองเอกสาร มองไปที่ถังซือฉี แล้วเลื่อนถุงของขวัญที่เตรียมมาไปตรงหน้าเธอ
“คุณถังครับ อันนี้ให้คุณ”
ถังซือฉีทำหน้าประหลาดใจ “คุณเซี่ย นี่คือ…?”
“ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ครับ อย่าถือสา” เซี่ยตงพูดด้วยความจริงใจ “การขอ IP ครั้งนี้ราบรื่นมากก็เพราะคุณช่วยติดตามเรื่องให้ อีกอย่างคราวก่อนสัญญาว่าจะให้ แต่ยุ่งๆ เลยลืมไปเลย”
ถังซือฉีรีบโบกมือ เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ แก้มแดงระเรื่อ “เกรงใจแย่เลยค่ะ นี่เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว อีกอย่างคุณก็จ่ายค่าดำเนินการแล้วด้วย…”
“งานส่วนงาน น้ำใจส่วนน้ำใจ คนละเรื่องกันครับ” เซี่ยตงยิ้ม “ลองเปิดดูสิครับว่าชอบมั้ย”
เมื่อเขาคะยั้นคะยอ ถังซือฉีลังเลนิดหน่อย ก่อนจะรับถุงไป
พอหยิบกล่องสุ่ม “เจ้าอ้วนส้ม” ที่แพ็กมาอย่างดีออกมาทีละกล่อง ตาก็ลุกวาวทันที
“ว้าว! เจ้าอ้วนส้ม!”
เธอร้องอุทาน
