ต์ทั้งสี่ เหมือนเกาะร้างสี่เกาะที่ไม่รู้จักกัน
Matrix ทราฟฟิกที่เขาอุตส่าห์วางแผนสร้างขึ้นมา ในสายตาผู้ใช้ มันก็แค่โฆษณา Pop-up สี่อัน
“ไฟลวงตา”
เซี่ยตงพึมพำกับตัวเอง ไฟกองนี้ ต่อให้ลุกโชนแค่ไหน พอโอลิมปิกจบ ก็ดับมอดทันที
เขาไม่ได้ต้องการความรุ่งเรืองจอมปลอมแบบนี้
สิ่งที่เขาต้องการ คือห่านที่ออกไข่เป็นทองคำได้อย่างต่อเนื่อง
ไม่ใช่ประทัดที่จุดเปรี้ยงเดียวแล้วหายวับไปกับตา
เขาลุกขึ้น เดินไปล็อกประตูห้อง
กลับมานั่งหน้าคอม สูบลมหายใจเข้าลึกๆ
ไม่ได้เปิดเบราว์เซอร์ และไม่ได้เปิดโปรแกรมเขียนโค้ด
เขาล้วงเอาแท่งสี่เหลี่ยมสีดำที่เย็นเฉียบ ซึ่งไม่ควรจะมีอยู่ในยุคสมัยนี้ ออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์
หัวเหยา Mate 90 Pro
เขากดเปิดหน้าจอ ปลดล็อก
แสงหน้าจอสะท้อนลงบนใบหน้าที่มีเค้าความอ่อนเยาว์ของเขา
กล่องข้อความสีขาวของ [AI โต้วเปา] นอนนิ่งสงบรออยู่
นิ้วของเซี่ยตงรัวลงบนคีย์บอร์ดเสมือนอย่างรวดเร็ว เกิดเสียง “ตึกๆ” เบาๆ
“รายละเอียดปัญหา: เว็บไซต์อิสระ 4 เว็บประกอบกันเป็น Matrix ทราฟฟิกรวม 8 ล้าน Bounce Rate 89% เวลาเข้าชมเฉลี่ย 30 วินาที”
“ปัญหาหลัก: User Stickiness (ความหนึบของผู้ใช้) ต่ำมาก ไม่สามารถตกตะกอนทราฟฟิกได้”
“เป้าหมาย: สร้างแพลตฟอร์มระยะยาว เพิ่ม LTV (มูลค่าตลอดช่วงชีวิต) ของผู้ใช้”
เขากดส่ง
ไม่มีเน็ตกระตุก ไม่ต้องรอโหลดหมุนติ้วๆ
พลังการประมวลผลของ AI แบบ Local แสดงอานุภาพที่น่ากลัวออกมาใ