แต่มันคือเงินหยวนที่ไหลมาเทมา
ธุรกิจกำลังรุ่งเรือง ใบหน้าที่เคยเต็มไปด้วยริ้วรอยความเครียดของเซี่ยเจี้ยนกั๋วดูผ่อนคลายลงไปเยอะ
แต่วันนี้ เขาไม่มีกะจิตกะใจจะอยู่ที่โรงงานเลย
เขาและโจวอวิ๋นฟางมาเฝ้าหน้าคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ที่บ้านตั้งแต่เช้าตรู่
บรรยากาศอบอวลไปด้วยความตึงเครียด ยิ่งกว่าตอนรอออเดอร์แรกเสียอีก
ฝ่ามือของโจวอวิ๋นฟางชุ่มไปด้วยเหงื่อ มือขยี้ผ้ากันเปื้อนไปมา ปากก็พึมพำไม่หยุด
“เจ้าแม่กวนอิมคุ้มครอง พระพุทธองค์คุ้มครอง ขอให้ติดมหาลัยชั้นนำด้วยเถิด ขอแค่ติดมหาลัยชั้นนำก็พอ…”
ส่วนเซี่ยเจี้ยนกั๋วนั้นเงียบกว่ามาก เขาอัดบุหรี่มวนต่อมวน จนที่เขี่ยบุหรี่แทบจะพูนเป็นภูเขา
ท่ามกลางควันบุหรี่ที่ลอยฟุ้ง สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่หน้าจอ ราวกับจะใช้สายตาเจาะทะลุเว็บไซต์เช็กคะแนนเฮงซวยนั่นออกมาให้ได้
เมื่อเทียบกันแล้ว เซี่ยตงดูนิ่งกว่ามากเขานั่งหน้าคอมพิวเตอร์ แถมยังมีอารมณ์เทน้ำเปล่าเย็นๆ มาดื่มอีกต่างหาก
“พ่อ แม่ ไม่ต้องตื่นเต้นหรอกน่า”
เขาเอ่ยขึ้น
“อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ยังไงก็สอบเสร็จไปแล้ว”
โจวอวิ๋นฟางค้อนขวับ
“ลูกคนนี้นี่ พูดง่ายจังนะ! นี่มันเรื่องใหญ่ทั้งชีวิตเลยนะ!”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วขยี้บุหรี่ดับลงในที่เขี่ย แล้วพูดเสียงเข้ม “นั่นสิ เร็วๆ เข้า อย่ามัวโอ้เอ้ ช่องทางเช็กคะแนนเปิดแล้ว”
เซี่ยตงยิ้มมุมปาก ไม่พูดอะไรต่อ
แน่นอนว่าเขาไม่ตื่นเต้น
สำหรับเขาแล้ว คะแนนสอบครั้งนี้ไม่ใช่การเปิ
