ฮุ่ยจื้อยินดีให้บริการค่ะ” ปลายสายเป็นเสียงผู้หญิงหวานใส
“สวัสดีครับ ผมแซ่เซี่ย อยากปรึกษาเรื่องจดลิขสิทธิ์ผลงานและสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์ ขอจองคิวคุยกับที่ปรึกษาบ่ายนี้เลยครับ” เซี่ยตงเข้าประเด็น
อีกฝ่ายดูอึ้งไปนิดหนึ่งที่ไม่เจอการเกริ่นนำ
“ได้ค่ะคุณเซี่ย ไม่ทราบว่าจะเข้ามาถึงประมาณกี่โมงคะ?”
“ประมาณบ่ายสาม”
“โอเคค่ะ เดี๋ยวลงคิวให้ ถึงแล้วแจ้งชื่อที่เคาน์เตอร์ได้เลยนะคะ”
“ครับ ขอบคุณครับ”
…
บ่ายสองสี่สิบห้า
เซี่ยตงมายืนอยู่หน้าตึกออฟฟิศหรู
ป้ายชื่อ “บริษัทตัวแทนทรัพย์สินทางปัญญา ฮุ่ยจื้อ” สะท้อนแสงแดดวิบวับ
บริษัทอยู่ที่ชั้น 16
พอลิฟต์เปิดออก ก็เจอกำแพงที่เต็มไปด้วยใบประกาศเกียรติคุณและโล่รางวัล
สาวสวยที่เคาน์เตอร์ยิ้มแย้มถามจุดประสงค์
“ผมแซ่เซี่ย นัดไว้ตอนบ่ายสามครับ”
“คุณเซี่ย สวัสดีค่ะ ผู้จัดการฟ่านกับคุณถังรออยู่ในห้องประชุมแล้ว เชิญทางนี้ค่ะ”
เซี่ยตงเดินตามพนักงานผ่านโซนออฟฟิศแบบเปิดโล่ง เข้าไปในห้องประชุมกระจก
ข้างในมีผู้ชายหนึ่งคนและผู้หญิงหนึ่งคนนั่งรออยู่แล้ว
ผู้ชายดูอายุประมาณ 30 ใส่เสื้อเชิ้ตขาวที่ดูคับไปนิด ทรงผมหวีเรียบแปล้ ข้างตัวมีกระเป๋าเอกสารสีดำวางอยู่ ดูท่าทางกระฉับกระเฉงแบบคนทำธุรกิจ
ส่วนผู้หญิงดูเกร็งๆ อายุราวยี่สิบต้นๆ ใส่ชุดสูทกระโปรงใหม่เอี่ยม ผมสั้นเสมอหู หน้าตาเหมือนเด็กจบใหม่เพิ่งเริ่มงาน นั่งหลังตรงมือวางบนเข่า แววตามีความตื่นเต้นปนสงสัย
พอเห็นเซี่
