บทที่ 31 – การลองเชิงของผู้จัดการหลี่
ประตูรถเปิดออก
เรียวขานุ่งถุงน่องสีเนื้อก้าวลงมาเป็นอันดับแรก ตามด้วยรองเท้าส้นสูงสีดำความสูงห้านิ้ว ส้นรองเท้ากระแทกพื้นซีเมนต์ดังกุบกับเป็นจังหวะชัดเจน
หลี่เซี่ยลงมาจากรถแล้ว
วันนี้เธอสวมชุดสูทกระโปรงทำงานสีขาวครีมคัตติ้งเนี้ยบ ซึ่งขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งอันอวบอิ่มของหญิงสาววัยทำงานออกมาได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ ชายกระโปรงพลิ้วไหวตามจังหวะการก้าวเดิน เผยให้เห็นสะโพกกลมกลึงที่ส่ายไหวน้อยๆ ดูเย้ายวนใจอย่างน่าประหลาด
ใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางบางเบา ริมฝีปากฉ่ำวาวสะท้อนแสงแดดยามเช้า ผมยาวถูกเกล้าขึ้นเป็นมวยเรียบร้อยที่ท้ายทอย ปล่อยปอยผมเล็กๆ ให้ตกลงมาเคลียข้างหู เพิ่มความรู้สึกเซ็กซี่แบบไม่ได้ตั้งใจ
ดูเป็นผู้ใหญ่ คล่องแคล่ว และแฝงความเซ็กซี่ที่ดูแพง
สายตาของหลี่เซี่ยกวาดมองประตูโรงงานที่ดูเก่าคร่ำคร่า มุมปากยังคงรอยยิ้มการค้าเอาไว้ ไม่แสดงอาการรังเกียจแม้แต่น้อย
ด้านหลังเธอ มีช่างเทคนิคหนุ่มสวมชุดช่างสีฟ้าสะพายกระเป๋าเครื่องมือเดินตามลงมาด้วยท่าทางเกร็งๆ
“เถ้าแก่เซี่ย!”
ตัวยังไม่ถึง แต่เสียงของหลี่เซี่ยลอยมาก่อนแล้ว
เซี่ยเจี้ยนกั๋วกับโจวอวิ๋นฟางที่มายืนรอรับอยู่หน้าประตู พอได้ยินเสียงก็รีบเดินเข้าไปต้อนรับทันที
“ผู้จัดการหลี่ โอ๊ย ยินดีต้อนรับครับๆ ต้องรบกวนให้คุณมาด้วยตัวเองเลย”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วถูมือไปมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นปนประหม่าแบบค
