ป่าลมร้อนอยู่
หลี่เซี่ยหยิบตัวอย่างสัญญาออกจากกระเป๋าเอกสารวางบนโต๊ะ
“คุณเซี่ยคะ ทางเซลล์เราคงแจ้งทางโทรศัพท์แล้วว่า สำหรับลูกค้าเถาเป่า ตอนนี้เรามีราคาโปรโมชั่นทั่วประเทศอยู่ที่ 6 หยวนค่ะ”
เธอเข้าเรื่องทันที โดยสายตายังจับจ้องที่เซี่ยตง
เธอดูออกแล้วว่า ในบ้านหลังนี้ คนที่มีอำนาจตัดสินใจตัวจริง คือเด็กหนุ่มตรงหน้านี้ต่างหาก
เซี่ยตงยังไม่ตอบรับ เขาหยิบสัญญาขึ้นมาอ่านอย่างละเอียดทุกบรรทัด
“ผู้จัดการหลี่ครับ”
เซี่ยตงวางสัญญาลง เงยหน้าขึ้นสบตาเธอด้วยแววตาเรียบเฉย
“6 หยวน นี่คือราคาทั่วไปสำหรับรายย่อย ใช่ไหมครับ?”
หลี่เซี่ยยิ้มรับ “ใช่ค่ะ สำหรับร้านค้าที่เพิ่งเริ่มต้น ราคานี้ถือว่าจริงใจมากแล้วนะคะ”
“แต่ผมไม่ใช่ร้านเพิ่งเริ่มต้นครับ”
เซี่ยตงสวนกลับนิ่มๆ
คิ้วของหลี่เซี่ยกระตุกขึ้นเล็กน้อย “หืม?”
เซี่ยตงหมุนโน้ตบุ๊กหันหน้าจอไปหาหลี่เซี่ย
บนหน้าจอโชว์ระบบหลังบ้านของร้าน “ราชาของเล่น”
ตัวเลขสีแดงสดที่แสดงจำนวนออเดอร์ที่ชำระเงินแล้ว โชว์หราอยู่ที่: 78
นี่ผ่านไปนานแค่ไหนเอง?
จากออเดอร์แรกจนถึงตอนนี้ ไม่ถึงสองชั่วโมงด้วยซ้ำ
รูม่านตาของหลี่เซี่ยหดวูบ
ในฐานะผู้จัดการเขต เธอเจอลูกค้าเถาเป่ามาเป็นร้อยเป็นพัน รวมถึงพวกที่เรียกตัวเองว่า “รายใหญ่”
แต่เธอไม่เคยเจอร้านเปิดใหม่ร้านไหน ที่ทำยอดเกือบ 100 ออเดอร์ได้ภายใน 2 ชั่วโมงแรก
นี่ไม่ใช่แค่ “เพิ่งเริ่ม” แล้ว
นี่มัน “ออกตัวล้อฟรี” ชัดๆ!
รอยยิ้มการค้าข
