บทที่ 29 – วิกฤตใบปะหน้าพัสดุ
ข้อเสนอนี้… ข้อเสนอนี้มันรัดกุมไร้ที่ติ และเย้ายวนใจเกินต้านทาน
เธอไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธเลย
ผ่านไปครู่ใหญ่
เธอถอนหายใจยาวเหยียด เหมือนเพิ่งตัดสินใจเรื่องคอขาดบาดตาย
“ตกลง!”
“คุณเซี่ย เอาตามที่คุณว่าเลย!”
“เดี๋ยวกลับไปฉันจะรีบทำเรื่องขออนุมัติบริษัท แล้วเรามาเซ็นสัญญาแนบท้ายกัน!”
พอเซ็นสัญญาเสร็จ หลี่เซี่ยก็รีบบึ่งออกไปทันทีเหมือนพายุ
พอคล้อยหลังแขก เซี่ยเจี้ยนกั๋วก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป คว้าหมับเข้าที่แขนลูกชาย
“ลูก! เอ็ง… เอ็งไปเรียนเรื่องพวกนี้มาจากไหน?”
เสียงของเขาสั่นเครือ
“พ่อ… ก็แค่การเจรจาธุรกิจไง หาอ่านในเน็ต คิดวิเคราะห์แยกแยะหน่อย ก็ทำเป็นแล้ว” เซี่ยตงตอบแบบชิลๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติ
โจวอวิ๋นฟางเดินเข้ามาแตะหน้าผากลูกชาย
“ตัวก็ไม่ร้อนนี่หว่า… ทำไมลูกแม่เปลี่ยนไปเป็นคนละคนแบบนี้เนี่ย?”
จังหวะนั้นเอง ตู้เสี่ยวเหนียนวิ่งหน้าตื่นเข้ามาจากข้างนอก หน้าตาเหมือนเห็นผี
“พี่ตง! พี่ตง! ออเดอร์ระเบิดอีกแล้ว!”
“บ่ายนี้บ่ายเดียว! ขายออกไปอีก 150 กว่าตัวแล้วพี่!”
ออฟฟิศตกอยู่ในความเงียบสงัดราวป่าช้าอีกรอบ
ไม่นานพนักงานรับของก็มาถึง เป็นหนุ่มผิวเข้มท่าทางคล่องแคล่ว
พอเห็นกล่องพัสดุกองพะเนินกว่า 200 กล่องรอแพ็กอยู่บนพื้น เขาก็อ้าปากค้างจนแมลงวันบินเข้าไปวางไข่ได้
มหกรรมแพ็กของเริ่มต้นขึ้นทันที
เซี่ยเจี้ยนกั๋ว, โจวอวิ๋นฟาง, จางเหว่ยหมิง หรือแม้แต่เซี่ยตง ก็ต้องลงสน
