บทที่ 28 – เจรจาค่าส่ง (เกมการค้า)
สายตาของเธอกวาดมองโรงงานที่เต็มไปด้วยฝุ่น คิ้วขมวดนิดหนึ่งแทบมองไม่ทัน ก่อนจะคลายออกแล้วเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มการค้า
“ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าท่านไหนคือคุณเซี่ยตงคะ?”
เสียงของเธอไพเราะ กังวานและมีเสน่ห์
เซี่ยตงลุกขึ้นยืน
“ผมเองครับ”
ผู้หญิงคนนั้นชะงักไปเห็นได้ชัดเมื่อเห็นหน้าเซี่ยตง
แววตาเธอฉายความประหลาดใจวูบหนึ่ง
ลูกค้า “คุณเซี่ย” รายใหญ่ที่ลูกน้องบอก กลายเป็นเด็กหนุ่มที่ดูเหมือนเพิ่งบรรลุนิติภาวะเนี่ยนะ?
แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพ ความตกใจนั้นอยู่แค่เสี้ยววินาที
“สวัสดีค่ะ คุณเซี่ย ฉันเป็นผู้จัดการฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ของฮุ่ยทง ชื่อ ‘หลี่เซี่ย’ ค่ะ”
เธอยื่นมือออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ
เซี่ยตงยื่นมือไปจับทักทายพอเป็นพิธี
“สวัสดีครับ ผู้จัดการหลี่”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วกับโจวอวิ๋นฟางยืนแข็งทื่อเป็นหิน ทำตัวไม่ถูก มือไม้เกะกะไปหมด เหมือนผู้ปกครองที่โดนครูฝ่ายปกครองเรียกพบยังไงยังงั้น
“พ่อครับ แม่ครับ นี่ผู้จัดการหลี่จากฮุ่ยทง มาคุยเรื่องพาร์ตเนอร์ขนส่งกับเรา”
เซี่ยตงแนะนำอย่างเป็นงานเป็นการ
“ผู้จัดการหลี่ครับ นี่พ่อผมเอง เถ้าแก่โรงงานนี้ คุณเซี่ยเจี้ยนกั๋ว”
“สวัสดีค่ะเถ้าแก่เซี่ย ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” หลี่เซี่ยหันไปยิ้มหวานให้เซี่ยเจี้ยนกั๋วทันที
เซี่ยเจี้ยนกั๋วถูมือไปมาแก้เขิน ยิ้มแหยๆ ตอบกลับ “ครับ… สวัสดีครับ”
ทุกคนย้ายเข้าไปคุยในออฟฟิศที่มีพัดลมเก่าๆ หมุนเอี๊ยดอ๊าดเ
