บทที่ 15 – กำเนิดรหัสลับเรียบทราฟฟิก
เริ่มตั้งแต่วันจันทร์หน้า กลางเดือนมิถุนายนเป็นต้นไป
ทุกวัน แต่ละเว็บไซต์จะโพสต์บทความอัตโนมัติ 5-10 บทความ
รักษาความถี่ให้สม่ำเสมอ ให้เนื้อหาค่อยๆ ไหลซึมเข้าสู่โลกอินเทอร์เน็ตเหมือนสายน้ำเล็กๆ
พอถึงช่วงก่อนพิธีเปิดโอลิมปิก เครือข่ายเว็บไซต์ของเขาจะสะสมฐานผู้ใช้กลุ่มแรกได้จำนวนหนึ่ง
และเมื่อโอลิมปิกเริ่มขึ้นจริงๆ พอ “คำทำนายเทพ” พวกนั้นกลายเป็นจริง ก็จะเป็นช่วงเวลาที่ทราฟฟิกระเบิดภูเขาเผากระท่อม
แต่เดี๋ยวนะ ถ้าแต่ละเว็บโพสต์วันละ 5 บทความ 4 เว็บก็ปาเข้าไปวันละ 20 บทความ
เหลือเวลาอีกประมาณ 2 เดือน หรือ 60 วันกว่าจะถึงโอลิมปิก แปลว่าเขาต้องเตรียมบทความไว้อย่างน้อยพันกว่าเรื่อง
ร้อยกว่าเรื่องวันนี้ยังห่างไกล
แต่มีโต้วเปาซะอย่าง สำหรับเซี่ยตง เรื่องนี้จิ๊บๆ
ตั้งค่าทุกอย่างเสร็จ
เซี่ยตงถอนหายใจยาว
มองออกไปนอกหน้าต่าง ฟ้ามืดตึ๊ดตื๋อแล้ว
ไฟในร้านเกมดูสว่างจ้าขึ้น กลิ่นบุหรี่ผสมกลิ่นมาม่าคลุ้งกว่าตอนบ่าย
เขาหันมองคนข้างๆ
หวังเผิงเฟยเริ่มศึกรอบใหม่ ปากด่ากราดอีกแล้ว
เซี่ยตงตบไหล่เพื่อน
“กูกลับก่อนนะ”
หวังเผิงเฟยไม่หัน ตอบส่งๆ “หือ? เพิ่งกี่โมงเอง”
“รับปากแม่ไว้ว่าจะกลับไปกินข้าวเย็น” เซี่ยตงบอก
“เออๆ รู้แล้ว บ่นจริง” หวังเผิงเฟยโบกมือไล่รำคาญ “ยังไงห้องก็เหมาถึงมะรืน พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ละกัน”
“อื้ม พรุ่งนี้เจอกัน”
เซี่ยตงลุกเดินออกจากห้องส่วนตัวที่เต็มไปด
