บทที่ 16 – เว็บไซต์ออนไลน์
เซี่ยตงนั่งฟังเงียบๆ ในใจประเมินค่าหวังเผิงเฟยสูงขึ้นไปอีกขั้น
หมอนี่เกิดมาเพื่อกินข้าวชามนี้ชัดๆ เกิดมาเพื่อเป็นนักการตลาด
ถ้าชาติที่แล้วมันไม่ได้ไปใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยในวิทยาลัยอาชีวะ แต่ได้สัมผัสวงการอินเทอร์เน็ตเร็วกว่านี้ ป่านนี้คงกลายเป็นเจ้าพ่อวงการไปแล้ว
“พูดจบยัง?” เซี่ยตงรอให้มันพักหายใจก่อนจะเอ่ยปาก
“จบละ ฮ่าๆๆ กูมั่วไปงั้นแหละ” หวังเผิงเฟยเกาหัวแก้เขิน
เซี่ยตงปิดหน้าหลังบ้านเว็บไซต์ สีหน้าเริ่มจริงจัง
“กูมีเรื่องจะคุยกับมึง แบบจริงจัง”
“เรื่องไรวะ?” พอเห็นเพื่อนทำหน้าเครียด หวังเผิงเฟยก็เลิกเล่นลิ้น
“กูทำเว็บไว้ 4 เว็บ ทั้งหมดเกี่ยวกับข้อมูลโอลิมปิก มีทั้งข่าว เว็บบอร์ด รูปภาพ แล้วก็พวกข่าวซุบซิบ” น้ำเสียงของเซี่ยตงราบเรียบมั่นคง “แผนของกูคือ ก่อนโอลิมปิกจะเริ่ม เราจะอัดเนื้อหาลงไปให้แน่น เพื่อสะสมฐานผู้ใช้กลุ่มแรก พอโอลิมปิกเริ่มปุ๊บ เราจะใช้ข้อมูลวงในกับคำทำนายแม่นๆ มาจุดระเบิดทราฟฟิก แล้วก็ติดโฆษณาจาก Ad Network เพื่อทำเงิน”
ดวงตาของหวังเผิงเฟยค่อยๆ เบิกกว้าง
ถึงเขาจะไม่ค่อยเข้าใจคำว่า “จุดระเบิดทราฟฟิก” หรือ “Ad Network” เท่าไหร่ แต่เขาฟังออกประโยคสุดท้าย
ทำเงิน
“มัน… มันจะเวิร์กเหรอวะ?” เสียงเขาเริ่มแห้งผาก
“ทำไมจะไม่เวิร์ก?” เซี่ยตงย้อนถาม
“แค่บทความพวกนี้เนี่ยนะ?”
“ใช่ แค่บทความพวกนี้แหละ”
หวังเผิงเฟยเงียบไป เขาจ้องหน้าเซี่ยตง เหมือนเพิ
