่า——
[การสอบคัดเลือกเข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ ประจำปี 2008]
[วิชาภาษาอังกฤษ]
สมองของเซี่ยตงช็อตไปดื้อๆ
นิ่งค้างไปนานกว่า 10 วินาที
เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นมาด้วยท่าทางที่เกือบจะเกร็งกระตุก
มันคือมือของเด็กหนุ่ม ไม่มีรอยด้านแม้แต่น้อย แถมข้อนิ้วยังดูซีดขาวจากการจับปากกาเป็นเวลานาน
บนหน้าชั้นเรียน ครูผู้คุมสอบหญิงวัยกลางคนสวมแว่นตาเหลือบมองนาฬิกาแขวนผนัง ก่อนจะประกาศเสียงดังทำลายความเงียบในห้อง
“นักเรียนทุกคน โปรดฟังทางนี้!”
“เหลือเวลาอีก 5 นาทีจะเริ่มการสอบ”
“ขอให้ทุกคนตรวจสอบอุปกรณ์เครื่องเขียนเป็นครั้งสุดท้าย และนำสิ่งของที่ไม่เกี่ยวข้องกับการสอบไปวางไว้ในจุดที่กำหนด”
“…”
รูม่านตาของเซี่ยตงหดวูบเท่าปลายเข็มทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น
ปี 2008
สอบเกาเข่า (สอบเอนทรานซ์)
วิชาภาษาอังกฤษ
อีก 5 นาทีจะเริ่มสอบ
คีย์เวิร์ดเหล่านี้เปรียบเสมือนกุญแจขึ้นสนิมที่ทิ่มแทงเข้าไปในส่วนลึกที่สุดของความทรงจำ แล้วบิดหมุนอย่างแรง
ชาติที่แล้ว ก็เพราะการสอบวิชานี้แหละ
ภาษาอังกฤษเป็นจุดอ่อนของเขาอยู่แล้ว บวกกับความตื่นเต้นจนลนลาน ทำให้เขาเสียเวลากับพาร์ทปรนัยข้างหน้ามากเกินไป จนตอนเขียนเรียงความท้ายคาบ เขาทำไม่ทันเวลา
ไม่ได้ดูเวล