หูมามาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“สะใภ้ใหญ่เจ้าคะ”
“มีอะไรก็รีบพูดมา” หูชื่อกล่าวอย่างรําคาญเต็มทน
เพียงเพราะเรื่องสําคัญ’ ที่หูมามาอ้าง คืนนี้นางถึงกับยอมผลักใส ฟูจือเงี่ยนให้ไปนอนที่เรือนอนเลยทีเดียว
หากเรื่องที่ว่าไม่สําคัญแม้แต่น้อยละก็ คอยดูเถิดนางจะเล่นงานให้
หนังหลุดเลยทีเดียว!
หูมามารีบกระเก็บเข้าไปใกล้หูชื่ออย่างระมัดระวังพลางเริ่มต้นอ้อน วอนด้วยน้ําเสียงสั่นเครือดูน่าเวทนา “สะใภ้ใหญ่ ได้โปรดเมตตาช่วยชีวิต ครอบครัวบ่าวด้วยเถิดเจ้าค่ะ ยามนี้พวกเราทั้งบ้านกําลังจะถูกสั่งเนรเทศให้ ไปอยู่บ้านสวนแล้วเจ้าค่ะ!”
“ชีวิตที่บ้านสวนนั้นลําบากแร้นแค้นแสนสาหัส ครอบครัวใหญ่ของบ่า
วจะทนรับไหวได้อย่างไร? ขอสะใภ้ใหญ่โปรดเมตตาฉุดดึงพวกเราขึ้นมาสัก ครั้งเถิดเจ้าค่ะ! พวกเราจะไม่มีวันลืมพระคุณ จะขอเป็นวัวเป็นม้าตอบแทน ท่านไปตลอดชีวิต!”
หูชื่อหรือจะมีกะจิตกะใจมาฟังเรื่องทุกข์ร้อนของบ่าวไพร่ “ที่เจ้าดั้น ดันมาหาข้าถึงนี่ ก็เพื่อจะพูดเรื่องไร้สาระแค่นี้?”
หูมามาเห็นสีหน้าหู อไม่สู้ดี นางรู้ดีว่าหากคําพูดต่อไปไม่เข้าหูหรือไม่ มีประโยชน์ พอที่จะดึงดูดใจสะใภ้ใหญ่ได้ ความหวังที่จะพึ่งพานางย่อมฟัง
ทลายลงทันที
นางจิงกัดฟันตัดสินใจลดเสียงให้เบาลงจนแทบเป็นเสียงกระชับ
“สะใภ้ใหญ่ ที่บ่าวถูกไล่ออกจากจวนโหว ถูกเนรเทศไปบ้านสวน ก็ เพราะบ่าวไปล่วงรู้ความลับของสะใภ้สี่เข้าเจ้าค่ะ….”
หูชื่อเริ่มสนใจขึ้นมาในที่สุด “ค
