ง
เสียงร้องไห้โหยหวนของคนสกุลหูดังระงมขึ้นเรื่อยๆ
ต้องรู้ก่อนว่าแต่เดิมคนสกุลหูอาศัยบารมีที่หมามาดูแลท่านสี่ ลูก หลานชายหญิงในบ้านต่างก็ได้งานดีๆ ในจวนทํากันถ้วนหน้า ขอเพียงอายุ ถึงเกณฑ์ ก็ได้เข้าไปทํางานในจวน มีเบี้ยหวัดรายเดือนกันทุกคน
เมื่อเทียบกับลูกบ่าวไพร่ตระกูลอื่นในละแวกใกล้เคียง ชีวิตความเป็น อยู่ของพวกเขานับว่าดีกว่ามาก ใครบ้างจะไม่อิจฉา
มาตอนนี้งานการของทุกคนในครอบครัวถูกปลดหมด แล้วยังต้อง
ถูกเนรเทศไปอยู่บ้านสวน
เงินทองที่สะสมมาหลายปีก็ถูกยึดไปจนเกลี้ยง ตอนนี้บ้านว่างเปล่า
เงินทองไม่เหลือสักแดงเดียว แล้วพวกเขาจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร?
คนทั้งครอบครัวต่างพากันร้องห่มร้องไห้ คร่ําครวญต่อว่าหูมามาไป ยกหนึ่ง ต่างพากันโทษว่านางช่าง เปลือกตาตื้น (2) มีตําแหน่งเป็นมามาผู้ ดูแลอยู่สุขสบายไม่ชอบ ดินร้อ่านไปโลกมากกับเศษเงินเพียงเล็กน้อย จนถูก จับได้คาหนังคาเขา พลอยทําเอาคนทั้งบ้าน ต้องเดือดร้อนไปด้วย ลูกสะใภ้ สองคนถึงขั้นโวยวาย ขอกลับบ้านเต็ม หลานตัวน้อยก็ร้องให้จ้า กระจองอแงไม่หยุด
หูมามาเติม ก้มหน้ารับคําด่าทอ แต่ฟังนานเข้าก็เริ่มเหลืออด จนใน ที่สุดก็ระเบิดอารมณ์ออกมา
“ยามนี้พวกเจ้ากลับมาว่าเป็นเพียงเศษเงินหรือ? ก่อนนี้หากมิใช่ข้า แอบยักยอกของจากเรือนท่านสื่ออกมาขาย เจ้าใหญ่จะมีเงินร่ําเรียนหรือ? เจ้ารองจะมีปัญญาที่ไหนไปสู่ขอเมีย?”
“คนตั้งกี่ปากท้อง ลําพังเบี้ยหวัดข้าเพียงผู้
