หู อถึงกับถึงกับพูดไม่ออก นึกไม่ถึงเลยว่าลู่เงินเงินจะดันหลัง บรรดาแม่สามีทั้งสามออกมาหน้าฉาก
เอง
กลายเป็นว่านางถูกบีบให้อยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเสีย
จะให้นางพูดอย่างไรได้เล่า? จะให้โพล่งออกมาว่านางไม่เคยคิดจะ เชิญแม่สามีทั้งสามกลับมามีอําานาจเลยงั้นหรือ?
หูชื่อผู้มีฝีปากคมกล้า และ ‘เจอคนพูดภาษาคน เจอผีพูดภาษาผี’ [1] มาโดยตลอดถึงกับอับจนถ้อยคําา ได้แต่ฝืนยิ้มออกมาอย่างยากลําบาก
“จะไปรบกวนท่านแม่ทั้งสามได้อย่างไรกันเจ้าคะ! ท่านแม่ล้วนมีลูก
สะใภ้กันหมดแล้ว หากยังต้องให้ท่านแม่มาเหนื่อยยากดูแลงานบ้านงาน เรือน พวกเราที่เป็นลูกสะใภ้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?”
ลู่เจินเจินกล่าวเสียงดั่งฟังชัดอย่างไม่แยแส
“เรื่องนี้มีอะไรต้องเกรงใจกันด้วยหรือ? ข้าเห็นว่าพวกท่านแม่ยังแข็ง
แรงกระฉับกระเฉงกันอยู่เลย อีกทั้งประสบการณ์ดูแลบ้านเรือนก็เปี่ยมล้น ย่อมต้องเก่งกาจกว่าพวกเราแน่นอนอยู่แล้ว”
ทั้งหมดนี้ก็เพื่อจวนโหว และเพื่อให้พี่สะใภ้ใหญ่ได้พักผ่อนบําารุงร่าง กายอย่างวางใจ วันหน้าจะได้คลอดน้องชายตัวอ้วน มาให้เยว่เจี่ยเอ๋อร์ ข้า เชื่อว่าท่านแม่ทั้งสามย่อมยินดีเหนื่อยสักหน่อยอยู่แล้ว จริงไหมเจ้าคะ?”
แววตาของจีนชื่อใหววูบ นางยกถ้วยชาขั้นบังมุมปากที่แอบยกยิ้มขึ้น มา ส่วนฉินชื่อก็กลอกตาไปมา ก่อนจะเป็นฝ่ายเอ่ยปากอย่างอารมณ์ดี
“ข้าว่าสะใภ้สี่พูดได้ไม่เลว เด็กคนนี้ก็นะ…. จะมาเกรงอกเกรงใจอะไร กับพวกเรา? หา
