กเจ้าวางใจ คนแก่ๆ อย่างพวกข้าก็ยังพอช่วยพยุงไหวอยู่” คราวนี้หูชื่อตกอยู่ในสภาพ คนใบ้กินหวงเหลียน ขมแค่ไหนก็พูดไม่
ออก· [2]
ครั้นจะปฏิเสธก็ติดที่เมื่อครู่พูดหว่านล้อมไว้เสียบดีเพื่อจะลาก
ลู่เจินเจินลงนํ้าด้วยกัน หากกลับคําตอนนี้ นอกจากจะเผยเจตนาแอบแฝง แล้ว ยังเป็นการล่วงเกินแม่สามีทั้งสามอย่างร้ายแรงอีกด้วย แต่จะให้ยอมส่ง
อ้านาจดูแลบ้านที่อยู่ในมือให้หลุดลอยไปง่ายๆ หูชื่อก็ทําใจไม่ได้จริงๆ!
ใบหน้าของนางซีดเผือด ความคิดหมุนตัวอย่างรวดเร็ว แต่คิดอย่าง ไรก็หาคําพูดมาปฏิเสธอย่างนุ่มนวลไม่ได้ คนที่นั่งอยู่ในที่นี้หาใช่คนโง่เขลา ย่อมมองออกถึงความลนลานของหูชื่อ คนที่หัวไวหน่อยก็พอจะเดาได้แล้ว ว่า วันนี้ที่หูชื่อมาขอร้องแกมบังคับลู่เงินเงินนั้น เกรงว่าจะไม่ได้หวังดีมาตั้ง
แต่แรก
หู อนั่งไม่ติด ใบหน้าแดง าน อับอายขายหน้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมา ก่อน นางรู้สึกราวกับสายตาของทุกคนแฝงแววเยาะเย้ยถากถาง เยาะเย้ยที่ นางวางแผนมาแทบตาย สุดท้ายนอกจากจะคว้าน้ําเหลวแล้ว ยังกลายเป็น ตัวตลกให้คนเขาหัวเราะเยาะเสียเปล่าๆ!
มีเพียงจ้าว อคนเดียวที่มองสถานการณ์ไม่ออก ฟังคําพูดของ ลู่เจินเงินแล้วในใจก็นึกกังวลเพียงว่า หากอํานาจการดูแลบ้านตกไปอยู่ในมือ
ของแม่สามีทั้งสาม แล้วนางจะมีส่วนแบ่งในผลประโยชน์ได้อย่างไร?
นางจึงพยายามขุดหาเหตุผลออกมาจนสุดความสามารถ “ท่านแม่ทั้ง
สามอายุมากแล้ว จะให้พวกท่านมาตรากตร้าเหนื่อยยากได
