าวใช้ที่พูดมากความว่าอย่าเอาแต่เรื่องลาภยศเงินทองมารบกวน
จิตใจผู้อื่น
วันหน้าจะเป็นอย่างไรย่อมมีผู้ใหญ่จัดการ ผู้น้อยอย่างนางจะไป
บังอาจวิพากษ์วิจารณ์ได้อย่างไร
นายบ่าวเห็นต่างกันอย่างสิ้นเชิง ต่างคนต่างกลุ้มใจกันไปคนละทาง
ทางฝั่งท่านสามแห่งบ้านใหญ่ จ้าวชื่อโกรธจนตาแดงก่ํา อยากจะ ขว้างปาข้าวของระบายอารมณ์ แต่ข้าวของในจวนนี้ล้วนมีบัญชีคุมไว้หมด โดยเฉพาะในเรือนยองนาง แต่ก่อนเวลานางโมโหชอบทําลายข้าวของ พอหู ชื่อเข้ามาดูแลบ้าน ก็จัดการกําหนดจํานวนความเสียหายเอาไว้เลย
ถ้าเดือนไหนยองในเรือนแตกเสียหายเกินจํานวนที่กําหนด นางต้อง
ควักกระเป๋าจ่ายค่าเสียหายเอง
หลังจากต้องจ่ายค่าเสียหายไปหลายเดือน ต่อให้กระเป๋าหนักแค่ไหน จ้าวชื่อก็ทนไม่ไหว ตอนนี้จึงระมัดระวังตัวขึ้นมาก
เมื่อไม่มีของให้ปา จ้าวชื่อเลยหันมาหยิกสาวใช้เป็นการระบาย
อารมณ์
นางหยิกต้นแขนและเอวสาวใช้ตัวน้อยจนสุดแรง พลางด่าทออย่าง
เกรี้ยวกราด
“ฮูหยินผู้เฒ่าเลอะเลือนไปแล้วก็ช่างเถอะ ท่านโหวผู้เฒ่าก็เลอะเลือน ไปด้วยหรือ? ลูกอนุขุนนางกั้นห้า มีอะไรน่าชื่นชมกัน? คนบ้านนี้สมองเพี้ยน กันไปหมดแล้วหรือ?”
“เจ้า ถูกนังลูกอนุยั่วยวนจนหลงหัวปักหัวป่า แล้วท่านโหวผู้เฒ่า กับฮูหยินผู้เฒ่าก็โดนมนต์สะกดไปด้วยรึ? นางเพิ่งแต่งเข้ามาได้ไม่กี่วัน ท่าน โหวผู้เฒ่าไปเห็นความดีงามของนางตอนไหน?”
“แล้วของดีๆ ตั้งมากมาย ให้ใครไม่ให้ หลุนเกอเอ๋อร์ของบ้านเรา ทั้ง ฉล
