ว
ก่อนจะก้าวเข้าเรือนรุ่ยเซวียน หลานชื่อยังไม่ลืมที่จะเอ่ยเตือนลูก สะใภ้เบา ๆ “ประเดี๋ยวเจ้าไม่ต้องกลัวนะ นี่เป็นครั้งแรกที่ต้อง ปรนนิบัติฮูหยินผู้เฒ่าทานข้าว แค่คอยดูว่าพวกพี่สะใภ้เขาทํากันอย่างไร เจ้า ก็ทําตามอย่างนั้น ต่อให้ทําอะไรขาดตกบกพร่องไปบ้างก็ไม่เป็นไร ฮูหยินผู้ เฒ่าท่านเมตตา ไม่ถือสาหาความหรอก”
ลู่เจินเจินพยักหน้าตอบรับ เป็นเชิงว่าจดจําคําสอนไว้แล้ว
เมื่อถึงหน้าประตูเรือนรุ่ยเหวียน ทุกคนราวกับนัดหมายกันมา ทั้ง สามบ้านเดินมาถึงหน้าประตูใหญ่ในเวลาไล่เลี่ยกันพอดี หลังจากทักทาย
คารวะกันตามมารยาทแล้ว จึงพากันเดินเข้าไปด้านใน
เชิงอรรถ
