ม่ถ้วน
เพียงแค่เลือกหยิบส่ง ๆ มา ก็จัดใส่ได้ถึงสองหีบใหญ่แล้ว!
เรื่องมอบของรางวัลในครั้งนี้ไม่ได้ปิดบังผู้ใด ไม่นานนัก คนทั้งจวน
ตั้งแต่เจ้านายยันบ่าวไพร่ต่างล่วงรู้กันทั่ว
ไม่เพียงแต่ฮูหยินผู้เฒ่าและแม่สามีจะมอบรางวัล แม้แต่ท่านโหวผู้
เฒ่าก็ยังตบรางวัลให้ ซ้ํายังเอ่ยปากชมเปาะต่อหน้าผู้คนว่า… สะใภ้สี่คือ หลานสะใภ้าที่ดีของสกุลฟู!
ณ.เรือนใหญ่
ท่านโหวซื่อจื่อและฮูหยินจินซื่อได้ยินข่าว ด้วยความที่ล่วงรู้ตื้นลึก หนาบางของเหตุการณ์อยู่ก่อนแล้ว จึงได้แต่เพียงยิ้มออกมาจางๆ
ไม่
สําหรับพวกเขาแล้ว ของกํานัลเพียงเล็กน้อยแค่นี้หาได้อยู่ในสายตา
ผิดกับหูชื่อที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ถึงกับปาถ้วยชาในมือทิ้งแตก
กระจาย นางหันระบายอารมณ์กับ สี่เชว์” สาวใช้คนสนิท
“ข้าแต่งเข้าจวนโหวมาตั้งกี่ปี ทั้งขยันขันแข็ง ดูแลบ้านช่องไม่เคยขาด ตกบกพร่อง ปรนนิบัติรับใช้ผู้ใหญ่ด้วยความเคารพกตัญญู ซ้ํายังตรากตรํา ให้กําาเนิดทายาทแก่จวนโหว เหนื่อยยากลําบากมาตั้งเท่าใด ต่อให้ไม่มีความ ดีความชอบ อย่างน้อยก็ควรเห็นแก่ความเหนื่อยยากของข้าบ้างมิใช่รึ?”
ทําไมในสายตาท่านปู่ บ้ากลับสู้เด็กสาวจากตระกูลตกอับนั่นไม่ได้ นางเพิ่งแต่งเข้ามากี่วันเชียว ถึงทําให้ท่านปู่ให้ความสําคัญขนาดนี้ ไม่เพียง เอ่ยปากชมว่าลู่เจินเจินเป็นหลานสะใภ้ที่ดีของสกุลฟู แต่ยังมอบที่ดินให้นาง
อีกด้วย”
“ทําไมนะ? ข้าเหนื่อยยากทุ่มเทเพื่อสกุลฟู่แทบตาย ย้ายังไม่ใช่
