จ้าเองก็จะไร้สง่า
ราศีไม่มีหน้าไปสู้ใครเขาได้หรอก”
“เจ้ากับสกุลลู่นับว่าลงเรือลําเดียวกัน ยามรุ่งเรืองก็รุ่งเรืองด้วยกัน ยามตกต่ําก็ตกต่ําด้วยกัน เมื่อเจ้ากลับไปแล้ว จงหมั่นเอาอกเอาใจฮูหยินผู้
เฒ่า แม่สามีและเหล่านายหญิงคนอื่น ๆ ให้ดี คอยเลียบเคียงดูว่ามีบุตร หลานบ้านใดที่มีฐานะและชื่อเสียงดีงามบ้าง แล้วช่วยหาลู่ทางให้พี่น้องหญิง ยองเจ้าได้มีโอกาสไปให้เขาดูตัวเสียหน่อยเถิด”
“หากทําสําเร็จ ประการแรกพี่น้องหญิงของเจ้าจะได้แต่งเข้าตระกูลที่ ดี ครึ่งชีวิตหลังจะได้มีที่พึ่งพิง ประการที่สอง พวกเจ้ายังจะได้คอยช่วยเหลือ
เกื้อกูลกัน ต่างฝ่ายต่างดูแลกันไม่ดีหรอกหรือ?”
“คุณหนูรอง เจ้าว่าที่ข้าพูดมามีเหตุผลหรือไม่? ยามนี้เจ้าตัวคนเดียว ในจวนโหวไร้พวกพ้องกําลังน้อย [3] แต่หากพี่น้องของเจ้าได้คู่ครองที่ดี เจ้าก็ จะมีแรงหนุน และมีหน้ามีตาในจวนโหวขึ้นมาด้วยนะ”
เชิงอรรถ
