งของหญิงสาวอย่างกะหันทัน ทั่วทั้งทะเลจิตพลันพร่ามัวจนนางหมดสติไปในที่สุด อันที่จริงถังเสี่ยวซีก็ไม่ได้อยากดิ้นรนเอาชีวิตรอดมากนัก นางอยากหลับฝันถึงอดีตเพื่อหนีจากความจริงอันแสนโหดร้ายที่นางสังหารฉินอินโดยไม่ต้องตื่นขึ้นมาอีกเลย
“เฮือก…”
นักปราชญ์หอบอย่างรุนแรง เขี้ยวอันแหลมคมงอกออกมาจากปากเนื่องจากกระตุ้นพลังปีศาจมากเกินไป เขาหันมองจักรพรรดิปีศาจพลางกล่าวด้วยแววตาเย็นชา “ฝ่าบาท กระหม่อมจัดการเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
จักรพรรดิปีศาจพยักหน้าก่อนยกฝ่ามือขึ้นอย่างเชื่องช้า รอยแยกมิติปรากฏขึ้นด้านหลังของเขาทันใด เขาเหลือบมองถังเสี่ยวซีก่อนกล่าว “ปีศาจถังเสี่ยวซีคือราชินีแห่งเผ่าเทพของเรา พานางกลับไปด้วย!”
ริ้วแสงหายวับไปในพริบตาราวกับไม่เคยมีสิ่งใดเกิดขึ้นที่นี่มาก่อน
…
กองทัพของเซี่ยงอวี้ หลัวซิน และถังเจิ้นที่อยู่ห่างออกไปราวยี่สิบลี้กำลังตกอยู่ในความวุ่นวาย พวกเขาไม่ทันได้ถอยทัพออกไปเพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัตินี้ ทหารเกือบหมื่นนายเสียชีวิตในขุมนรกโลหิตแต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเกิดเหตุอันใดขึ้น
“เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่?” ถังเจิ้นกระชับบังเหียนม้าพลางกล่าวด้วยใบหน้าเปรอะเปื้อนขี้เถ้า
หลัวซินสั่นสะท้านไปทั้งตัว
