ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดขณะกล่าว “ปะ…ปราณของฝ่าบาทหายไปแล้ว…”
“เป็นไปได้อย่างไร?”
ถังเจิ้นเข้ามาประชิดตัวเขาพลางคำราม “ฝะ…ฝ่าบาททะลวงสู่ขอบเขตเทวะแล้วไม่ใช่หรือ? จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร…”
เซี่ยงอวี้ใกล้ทะลวงสู่ขอบเขตเทวะแล้วจึงสัมผัสได้ถึงพลังศักดิ์สิทธิ์ที่แพร่กระจายอยู่รอบตัวมากที่สุด เขากล่าวออกด้วยแววตาเย็นชา “ข้าเกรงว่า…จักรวรรดิกำลังจะเปลี่ยนไป นอกจากการสวรรคตของหยุนกงและหลานกง เหมือนว่าครานี้องค์จักรพรรดินีจะทรงเคราะห์ร้ายไม่น้อย… ปราณของฝ่าบาทหายไปอย่างไร้ร่องรอย ซึ่งมีความเป็นไปได้อย่างเดียวคือพลังแห่งเทพของพระองค์ถูกทำลาย…”
“พลังแห่งเทพถูกทำลาย…ท่านหมายความว่าอย่างไร?” ถังเจิ้นพึมพำ
หลัวซินกำหมัดแน่นพร้อมกล่าวด้วยความเจ็บปวด “ฝ่าบาททรง...สวรรคตแล้ว…”
ถังเจิ้นแทบหายใจไม่ออกขณะที่น้ำใสเอ่อล้นดวงตา “ทำอย่างไรดี…เราควรทำอย่างไร…องค์หญิงซีล่ะ? องค์หญิงซีอยู่ที่ใด?”
“ปราณขององค์หญิงซีก็หายไปเช่นกัน ข้า…”
เซี่ยงอวี้ทอดสายตาออกไปไกลพลางกล่าวด้วยแววตาลึกล้ำ “ข้าคิดว่า…ทุกคนน่าจะเห็นแล้ว องค์หญิงซีคือผู้ที่…ปลงพระชนม์ฝ่าบาท”
“เป็นไปไม่ได้…เป็นไปไม่ได้แน่…” ถังเจิ้นส่ายศีรษะซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนทรุดตั
